БРАЌА БЛИСКУ ДО ВАРДАРОТ, ОСТАВЕТЕ ГО ВАСКО, НЕМАТЕ ТОЛКУ МНОГУ SВЕЗДИ

По што се познава дали си Бугарин? По тоа што ги мразиш другите Бугари. Оваа шега може да се искористи како основа за бугарско-македонските односи. Но, тоа си е и самата вистина и се потврдува премногу често, вклучително и во нашите односи со браќата блиску до Вардарот. Таму го „уништија“ Васил Гарванлиев, бидејќи тој имал бугарски пасош. Момчето го изедоа со се партали. А тој пее толку добро што секоја земја би сакала да учествува со него на Евровизија и на сите видови на натпревари. Неоспорен талент, уметнички и духовен млад човек, кој сепак мораше да биде пресечен на два дела за да им даде половина на своите две сиромашни татковини. Всушност, кој е проблемот на македонските браќа? Во нивниот етнички букет нема само Ескими. Зошто кога Есма Реџепова и Калиопи се појавија на Евровизија, немаше проблеми, но има и со Гарванлиев? Дури и формираа специјална комисија за да одлучи дали тој треба да ја претставува РС Македонија. Па, ако тие не го сакаат, ние ќе си го земеме. Исто така како што си го зедовме секој кој има бугарски пасош, сака да работи за Бугарија и не се срами да биде Бугарин. Имаме многу од нив во светот и се чини дека тие се нашето единствено богатство, но тоа е друга тема.

loading...

За да не звучам како зајадлива тетка, ќе раскажам вистинска приказна што ми се случи пред повеќе од 10 години во Охрид. Бев поканета на форум за технолошко новинарство на кој присуствуваа колеги од Македонија, Србија, Хрватска, Босна и Херцеговина и Словенија. Се разбиравме совршено надвор од англискиот јазик. За време на неизбежната забава заедно ги пеевме „Јовано, Јованке“, „Македонско девојче“, „Море сокол пие“, „Миле Попјорданов“ и разни други класици. Моите млади домаќини беа воодушевени од тоа како ги познавам и морав да им објаснам дека ги пеевме дома и на училиште уште од детството. Не влеговме во спорови дали се бугарски или македонски. Беше јасно дека тие се вообичаени. Некои од домаќините ми рекоа дека сонуваат за бугарски пасош. Други категорично инсистираа дека нема да подлегнат на присилна бугаризација, иако, се колнам, јас лично немав такви намери и се воздржував од такви изјави. Ме прашаа дали сум донекаде Македонка. Не сум, викам. Јас сум Мизијка. Имам Тракијци и Македонци во моето семејство, но јас сум си чиста Мизијка – и по татко и по мајка. Тие, се разбира, немаа идеја што имаат заедничко овие три работи – Мизија, Тракија и Македонија, па дискретно објаснив. И тоа е тоа.

Се прашувам, дали е толку тешко да се признае дека имаме заеднички корени? Лично, би била посреќна да имам заеднички корени со луѓето по должината на Рајна отколку во близина на Вардарот, но историјата, географијата и генетиката одлучија поинаку. Ништо не нѐ поврзува со Рајна и Вестфалија, но ние, кои сме од Мизија, сме доени со скопско-велешкиот дијалект. Па браќа Македонци, ќе се навратам пак на шегата на почетокот. Мразејќи некого само затоа што е Бугарин, вие се докажувате како чисти Бугари. И оставете го момчето на мира, немате толку многу sвезди.



loading...

Автор: Евелина Гечева