Од Тито до Мицкоски: Антибугаризам наместо европска интеграција
Бугарија не е пречката за членството на Северна Македонија во Европската Унија. На 15 јануари 1992 година таа стана првата држава во светот што ја призна нејзината независност. Благодарение на претседателот Жељу Желев, со тоа се отвори патот и Турција, Русија и САД да ја признаат нејзината независност. Бугарија ја поддржа младата држава во еден од најтешките периоди од нејзиното создавање, вклучително и за време на грчкото ембарго, пишува БГНЕС.
Што доби за возврат? Во времето на Киро Глигоров продолжи антибугарската политика наследена од југословенскиот идеолошки систем на диктаторот Јосип Броз Тито. Во времето на Никола Груевски, Скопје покажуваше европски амбиции, додека ја градеше псевдоисториската конструкција на „антиквизацијата“ и го присвојуваше наследството на Александар Велики. Денес Христијан Мицкоски го повторува истиот политички модел, само што сега целта е Бугарија.
Вистинското прашање е зошто Скопје толку упорно одбива да ги исполни договорените услови за почеток на преговорите со ЕУ, а за сопствениот застој ја обвинува Софија. И уште нешто: додека Северна Македонија тврди дека ѝ припаѓа на Европа, српското политичко, медиумско и коруптивно влијание и натаму е значаен фактор во земјата.
Историјата веќе го покажа овој модел: европска реторика, антибугарска политика и одбивање вистински да се раскине со великосрпското политичко наследство. Членството во ЕУ не се стекнува со обвинувања на сметка на Бугарија, туку со демократија, добрососедство и исполнување на преземените обврски. Бугарија не е должна со своето национално достоинство да ја плаќа цената за европските амбиции на Скопје.
