Меѓу науката и верата – Радослав Парашков за Бугарите во Холандија

Радослав Парашков е Бугаринот кој го пречека тимот на подкастот „Мост на верата“ на холандско тло и ги запозна со особеностите на земјата, како и со животот на бугарската заедница таму, јавува БНР

Неговиот професионален развој го води последователно во Германија и Франција, а во моментов живее со сопругата и нивниот син во Амстердам. Неговата стручна специјалност е органска електроника. Докторирал на Техничкиот универзитет во Брауншвајг, Германија. Во Лудвигсхафен работел како раководител на лабораторија во областа на полимерната физика во централниот истражувачки центар на хемискиот концерн BASF. Во Париз бил постдокторант, каде што добил стипендија „Марија Кири“ и работел во лабораторија за квантна и молекуларна физика. Во моментов е вработен во Европскиот патентен завод во Хаг како експерт во областа на органската електроника. Кон и онака импресивната биографија ќе додадеме само дека од есента 2025 година студира на магистерската програма по богословие на Софискиот универзитет.

Радослав Парашков живее во Холандија веќе 16 години, а од 2019 година е член на управниот одбор на Бугарската православна црковна општина во Хаг, која го носи името на светиот преподобен Паисиј Хилендарски. Тој раскажа за „Мост на верата“ дека зградата на сегашниот бугарски храм во Хаг била преуредена како црква во времето на свети Јован Шангајски, кога бил архиепископ на Западна Европа. Храмот тогаш ѝ припаѓал на Руската задгранична православна црква и служел за потребите на руските бегалци по Октомвриската револуција.

Во 2000 година руската црковна општина „Воскресение Христово“ во Хаг престанала да функционира поради драстично намалениот број на нејзините членови. Во тоа време една од основачките на БПЦО „Св. Паисиј Хилендарски“, Фимија Маргаритова тер Хорст, се причестувала во таа црква и дознала дека Русите ќе ја напуштат зградата. Со благослов на тогашниот Западно- и Средноевропски митрополит Симеон и со помош на отец Румен Калајџиев, во 2000 година Бугарите ја основале својата црковна општина, ја земале под кирија зградата и таа станала бугарска црква.

Според зборовите на Радослав Парашков, во 2007 година поради заболување отец Румен Калајџиев ја напуштил Холандија. На негово место, кон крајот на 2008 година, дошол отец Јован Манев, кој од 2009 година ја презел црковната општина во Хаг.

„Нашата општина доживеа голем удар во 2024 година – отец Јован почина. Но, слава на Бога, потоа митрополит Антониј успеа да го пронајде отец Николај, кој стана новиот духовен отец на нашата општина“, продолжува својот расказ Радослав Парашков.

На прашањето што им дава оваа општина во забрзаното секојдневие во Холандија, тој одговара:

„Во еден момент човек сфаќа дека не е важно само материјалното во животот. Во еден момент сфаќаш дека всушност секој има потреба да даде малку на општеството, на некој начин да врати нешто на општеството. Оваа црковна општина им дава можност на Бугарите во Холандија да водат духовен живот. Повеќе од 40.000 Бугари живеат тука и ова е единствената бугарска црква. Тоа ни дава можност да водиме духовен православен живот, да имаме света Литургија и богослужби што се служат на бугарски јазик.“

Од цела Холандија доаѓаат наши сонародници на служба во бугарската црква „Св. архангели Михаил и Гаврил“ во Хаг. Доаѓаат и Грузијци, Украинци, Руси, Срби, Грци, како и православни Холанѓани.

„Нашите врати се отворени за сите православни христијани кои се во евхаристиско општење со Бугарската православна црква“, вели Радослав.

Грузијците немаат среќа да имаат свој сопствен храм во Холандија и нашите сонародници им даваат можност во сабота или недела, кога нема служба на бугарски јазик, да се собираат во бугарскиот храм и да ги одржуваат своите богослужби. Симбол на тоа соживување на двете сестрински помесни православни цркви под куполата на храмот на улицата „Bakkerstraat“ број 57, како и на универзалноста на Православието, е иконата на покрстителката на грузискиот народ, света Нина, која е поставена веднаш до иконата на заштитникот на бугарскиот народ, свети Јован Рилски Чудотворец.

„Оваа икона на света Нина ни беше подарена од грузиски епископ и од амбасадорот на Грузија. Дојдоа тука и тогаш беше еден мал празник. Тие многу ни помагаат. Иконата на Света Троица исто така е од Грузијците“, се присетува соговорникот.

„Христијанството е насекаде. Во еден момент душата на човекот знае кога е оддалечена од Бога. За нас, Бугарите, кои сме воспитани во Православието, евхаристиската врска со Бога е животно неопходна“, вели Радослав Парашков и ја споделува својата формула за опстанок во современиот секуларен свет:

„Јас имам само едно дете, тој е мал, има четири години, но редовно го носиме во црква и го причестуваме. Се надевам дека тоа ќе придонесе за неговиот духовен опстанок.“

Неговата искрена желба е со текот на времето сè повеќе луѓе да се вклучат во Бугарската православна црковна општина во Холандија, да успеат да го реализираат потребниот ремонт и да го направат својот храм уште поубав.

„Црквата секогаш да биде полна, да има литургија секоја недела и да се води духовен живот, бугарски православен живот во Холандија“, е надежта на нашиот сонародник за иднината на БПЦО „Св. Паисиј Хилендарски“ и бугарскиот храм во Хаг.