(Видео) Заборавената бугарска воена саможртва во Одрин

Само неколку минути пешачење од бугарскиот храм „Свети Георги“ во Одрин се наоѓа бугарското воено гробиште, известува репортер на БГНЕС.

За разлика од храмот, кој е посетуван и добро познат на многу бугарски верници и туристи, гробиштето каде што почиваат останките на бугарските војници е целосно заборавено и речиси недостапно. Денес истото се наоѓа во тешко пристапна зона, која е затворена, па влезот во неа е речиси невозможен.

Во ограденото подрачје во 2007 година е поставена спомен-плоча во чест на бугарските херои загинати во Балканската војна (1912–1913). Според различни податоци, во битката кај Одрин загинале 1.960 бугарски војници. Плочата е поставена со поддршка и помош од д-р Иван Чомаков, поранешен градоначалник на Пловдив.

Военото гробиште, заедно со двете активни цркви „Свети Свети Константин и Елена“ и „Свети Георги“, претставуваат симболи на бугарскиот дух во Одрин. Со последната црква, која долги години ја водеше покојниот свештеник Александар Чакарак, функционира и народното читалиште „Просвета“.

Црквата „Свети Георги“ е изградена за помалку од една година, во 1880 година. Поставена е во квартот „Кајик“, кој во тоа време бил населуван претежно со Бугари. Црквата е изградена во препознатливиот стил од периодот на Преродбата и претставува трикорабна базилика. Првично, богослужбите се изведувале на грчки јазик, но поради незадоволството на бугарското население, тој набргу бил заменет со бугарски. Во последните неколку децении храмот се одржува од семејството Чакарак.

Одрин е значаен град во бугарската историја и денес се наоѓа непосредно до границите на три држави. Малку градови во бугарската историја имаат толку значајни битки, сите завршени со победа на бугарската војска.

Градот, кој повеќепати бил освоен од Бугарите, првпат влегува во границите на бугарската држава во 813 година, за време на кан Крум. Во наредните два века, Одрин последователно бил освојуван од цар Симеон и цар Самуил.

Постојат две пресудни битки чие значење го надминува рамките на регионалната историја: победата над латинските витези што ја извојувал цар Калојан во 1205 година и освојувањето на, според германската воена доктрина, „неосвоивата“ Одринска тврдина за само два дена во 1913 година. Во двете победи, Бугарите со својата храброст и воена умешност ги разбиле митовите за непобедливоста на своите противници.