Во посета на бугарската заедница во Извоареле во Романија

Извоареле е општина со едно село, лоцирана на 100 км од Букурешт и 21 км од Зимнича, најјужната точка на Романија. Овде живеат околу 2.300 луѓе. Малку, но обединети, јавува БТА.

„Всушност, има 1.500-1.800 луѓе. Останатите заминаа да работат во странство или во градовите – во Букурешт и Александрија“, вели Михај Леку, еден од основачите на Здружението на бугарското малцинство во Извоареле „Бугарски извори“ и додава: „Сите семејства имаат бугарски корени. Нема исклучок. Но, во семејствата има луѓе кои се од други населени места – како мајка ми, на пример, која е од Трговиште. Во моето семејство сите други се Бугари – баби и дедовци, прабаби, тетки“.

Од неофицијални извори и од приказните на некои стари луѓе во Извоареле, се знае дека оваа заедница на Бугари во Романија датира од времето на османлиското владеење. Група бугарски ајдуци го преминуваат Дунав и се кријат со своите семејства во шумите што некогаш се простираа на целата територија на областа Телеорман (име што може да го има значењето на „луда шума“ од турската кованица „дели орман“), поточно на просторот меѓу Зимница и Гуричиу – старото име на Извоареле (до 1965 г.). Со сигурност не се знае од каде точно потекнуваат првите Бугари кои ја населиле областа каде што се наоѓа селото Извоареле. Се претпоставува дека се од Плевен или Габрово.

Денес има училиште и градинка со околу 70 деца, црква, културен дом, градско собрание, пошта итн. Во зградата на старото училиште е сместен мал музеј на селото, во кој се чуваат занаетчиски предмети од минатото, на иницијатива на учителот Јон Василица и со поддршка на локалните жители кои ги донирале изложените предмети.

„Порано жените предеа, ткаеја, шиеја и везеа, а мажите се занимаваа со кожарство, обработка на метали, чевларство, стругарство и ѕидарство – занимања кои денес малку или воопшто не се практикуваат, бидејќи младата популација веќе не е заинтересирана за тие занаети“, вели Михај Леку.

Денес, сточарството е главното занимање на луѓето овде. Има неколку стада овци, свињи и живина, кои се одгледуваат од домаќинствата, главно за сопствена потрошувачка.

Интересен факт е дека овде сè уште се користат имиња од бугарско потекло за означување на различни места, како што е „Салкама“ (Салкама) – локалитет во провинцијата каде што некогаш имало багремска шума. Имињата на некои многу стари локалитети во соседството Извоареле исто така имаат бугарско потекло: Сухаја (од фразата „сувото место“ ), Смардиоза (смрдливото место), Червенија – црвеното место).