(Галерија) Во Скопје беа одбележани 106 г. од смртта на полковник Борис Дрангов
И оваа година претставници на дипломатската мисија на Бугарија во Република Северна Македонија и на бугарскиот културно-информативен центар му оддадоа почит на полковникот Борис Дрангов и положија венци и цвеќе на неговиот гроб во Скопје.
Зборовите на Дрангов „Биди ентузијастички идеалист, храбар до лудило, заљубен во Бугарија до фанатизам, чесен до самопожртвуваност!“ ги цитираше амбасадорот на Бугарија во Скопје, Ангел Ангелов.
Борис Дрангов е роден во Скопје во 1872 година. Студирал во Военото училиште во Софија, но за време на Илинденско-Преображенското востание (1903) ја напуштил воената служба и заедно со други офицери заминал во Македонија. Дипломирал на ГШ Николаевска академија во Санкт Петербург, а во 1910 година бил унапреден во чин мајор и поставен за учител по тактика во Военото училиште во Софија. За време на Балканската војна бил началник на штабот на 1-та бригада на 1-та пешадиска дивизија. Победува во борбите кај Гечкинли, Чаталџа, Одрин, Селиолу, Ескипулос и Петра. Добитник е на Орден „За храброст“ IV степен. За време на меѓусојузничката војна, тој се борел на планината Бубљак. За време на Првата светска војна, како командант на полк, учествувал во борбите кај Калиманци, Кочани и Штип. Во 1916 година, Дрангов бил началник на штабот на Првата пешадиска дивизија и поминал скоро 6 месеци на боиштата во Добруџа. Во 1917 година, како командант на 9. пешадиски полк од Пловдив, тој го одбранил делот од котата 1050 во битката на свиокот на реката Черна (Јужен фронт). Загинал откако бил тешко ранет на 26 мај 1917 година при француска артилериска стрелба во околината на ридот што денес го носи неговото име. Неговите последни зборови биле „Колку сакав уште да и служам на Бугарија“. Погребан е во Скопје. За борбените заслуги за време на војната бил одликуван со воен орден „За храброст“, III степен, а во 1917 година постхумно бил унапреден во чин полковник.
Три населени места во Бугарија го носат неговото име. Автор е на неколку книги, од кои најпозната е „Помни војната! Совети за строевите офицери”. Современата воена наука во Бугарија го определува како прв воен тактички теоретичар во военото дело.
