Говорот на ген. Александар Протогеров за време на заклетвата на софискиот гарнизон пред новиот бугарски монарх цар Борис III

Софија, 7 октомври 1918 година. Говор на командантот на Софиската тврдина, генерал-мајор Александар Протогеров, на 4.X.1918 година попладне за време на заклетвата на Неговото Височество цар Борис III од страна на војниците на софискиот гарнизон.

„Војници,
Во тригодишната војна бугарскиот вооружен народ помина денови на радост и тага, денови на величина и тага; денес, кога треба да бидеме среќни што доаѓа мир, што потоци бугарска крв престанаа да течат, бугарскиот народ е изложен на нови и најтешки искушенија. Во тие тешки времиња за нашиот народ, денес мора да се заколнеме пред нашиот нов цар, царот на Бугарите, Борис. Ние, војниците и офицерите, мора да се собереме околу него за да ја спасиме татковината од катастрофа. Да се ​​потсетиме добро дека постоењето на Бугарија, постоењето на нашето огниште зависи од нас, од секој Бугарин, од секој војник; добро да се потсетиме дека нашата татковина минува низ многу тешки моменти, кои можат да се надминат само ако има единство меѓу сите Бугари, ако сета народната енергија се употреби за надминување на големите опасности, а не за слабеење во внатрешни судири. Само така ќе можеме да ја спасиме нашата татковина.

Затоа треба да ги свртиме нашите мисли кон Бога да не поддржи и да дадеме збор дека нашите срца ќе чукаат како едно срце, споено со срцето на нашиот цар, за под неговиот жезол да ја спасиме Бугарија. Ветувајќи го ова, да се заколнеме во верност на новиот сакан цар и да викнеме сите: ДА ЖИВЕЕ ЦАРОТ НА БУГАРИТЕ БОРИС! УРА!“

Извор: Билтен на БТА