Рускиот сателит Вучиќ е готов да плати највисока цена за љубовта кон Москва

Ели Јурукова/БГНЕС

Единственото нешто што не ми е јасно, и во глобален и во политичко-економски контекст, е со што Русија го држи во замка српскиот претседател Александар Вучиќ, затоа што тој е подготвен да ги жртвува српските интереси само за да ѝ угоди и да ѝ се допадне на Москва, или поточно – да се понижи. И тоа без да прашува за цената.

Веќе не станува збор за легендата за традиционалното и историско руско-српско пријателство, туку станува збор за народот на Србија, кој ќе треба да поднесе нова агонија ако САД не дадат уште едно одложување на санкциите против Нафтената индустрија на Србија (НИС). А, како што драматично објасни Вучиќ, поверојатно е Вашингтон да каже „не“, отколку „да“, со шанса 60 спрема 40.

Американците беа доволно попустливи цели 9 месеци кон Србија. Ги набљудуваа бескрајните игри на Русите, кои мислеа дека ќе можат да поминат незабележано, под параван да го продадат НИС на странска компанија зад која всушност стои руски капитал, но нивната операција беше неуспешна и разоткриена.

Според набљудувањата на стручњаците, Русија воопшто и немала намера да го продаде НИС, туку се обидувала да добие време, затоа што петролниот гигант во Србија е многу удобен „тројански коњ“ и гаранција за зачувување на руското влијание не само таму, туку и во целиот регион. Не е јасно ниту зошто Русија не сака да го продаде НИС на Србија, која има право на првенство. Несериозноста на Вучиќ оди дотаму што тој, „гордиот претседател на сите Срби“, воопшто не прашал – и директно кажа дека не го интересира зошто руските сопственици не ѝ го понудиле тоа на Србија.

Верувајте ми, никој од Србите не разбира како е можно, во името на руските пријатели, да се чека толку долго и да се трпат огромни економски загуби, кои реално го загрозуваат животот на „економскиот тигар Србија“, како што Вучиќ сака да ја нарекува својата земја.

Сигурна сум дека единствено тој ја знае цената на оваа политичка и економска лудост, објаснувајќи дека одлуката да се даде нова шанса на НИС од 50 дена да најде купувачи е негова и дека тој ќе биде единствениот виновник.

Одредени дипломати објаснуваат дека, сакал или не, Вучиќ во еден момент ќе мора да распише избори и, ако се скара со Москва и го национализира НИС, ќе ги изгуби своите русофилски гласачи. Според други оценки, руските структури за време на 12-годишната власт на Вучиќ толку длабоко навлегле во безбедносните служби и разузнавањето, што ќе бидат потребни години за Србија да се ослободи од руското влијание и зависност. Затоа самиот Вучиќ признава дека досега потпишувал и се согласувал со сè што руската страна предлагала во врска со продажбата на НИС, но без никакви резултати. Веќе станува заморно и кога Белград ја потсетува Москва дека Србија е единствената што нема воведено санкции против Русија и дека руските авиони сè уште можат да летаат до српската престолнина.

Аналитичарите во Белград оценуваат дека, што и да направи сега Вучиќ, тој ќе биде губитникот. Упорно одбива национализација или поставување српски управител во НИС, а за правото на првенство во купувањето на НИС не се ни охрабрил да спомне, плашејќи се да не добие шамар од Русија. Српскиот дипломат Небојша Вујовиќ тврди дека Вучиќ не треба да очекува никаква милост од Русија и дека не ги разбира новите стратешки и геополитички односи во светот.

Сега Вучиќ очекува некаква политичка милост од САД, повеќе некакво чудо кое ќе го претвори во суперхерој и спасител. Но никој веќе не верува дека за него најважни се интересите на Србија. Тој го свртел погледот кон братска Русија, и тоа на позадина на огромните проблеми што ја очекуваат Србија доколку во следните 48 часа не пристигне позитивен сигнал од Вашингтон.

Над Србија надвиснува опасност и од секундарни санкции, кои би ја погодиле стабилноста на целиот банкарски сектор; граѓаните би имале проблеми со подигање пари, кредити, користење картички, а финансискиот октопод би се протегнал и кон здравството, транспортот, трговијата, цената на горивата. Сценариото е драматично ако не пристигне сламката за спас од САД. Од Русија повеќе ништо не може да се очекува. Руската љубов кон Србија тука завршува. До каде стигнува српската љубов кон Русија – тоа го знае само Вучиќ.