Српска песна со пофалби за Титова Југославија предизвикува тензии на „Евровизија“

Евровизија, замислена како забавен спектакл, повторно фрла долги политички сенки, пишува германскиот „Франкфуртер Рундшау“ по повод „бескрајните конкурси на кои златни гласови пеат“ за да бидат избрани за финалето во Виена во мај. Според белградскиот дописник на изданието Томас Розер, тензии предизвикала една од фаворитките пред првото српско полуфинале — пејачката Зејна Муркиќ со песната „Југославија“, јавува БГНЕС.

На почетокот на месецот на социјалната мрежа X профилот „Eurovision Kosovo“ ја обвини Србија дека „не може да ја одвои политиката од Евровизија“. Во објавата се наведува дека песната ја прославува Југославија и дека Европската радиодифузна унија нема да ја дозволи ако Белград ја испрати на конкурсот.

„Франкфуртер Рундшау“ забележува дека Косово не е член на Европската радиодифузна унија и не е јасно кој стои зад профилот. Сепак реакцијата привлекла внимание во Србија и во другите поранешни југословенски републики.

Изданието го поставува прашањето дали по споровите околу учеството на Израел Евровизија е исправена пред нова „балканска кавга“.

Самата Зејна, негира политички карактер на песната. Во Србија е позната како активистка за правата на Ромите и жените и се тврди дека ги поддржува студентските протести.

„Југославија е метафора и Југославија е сон. Мојата песна зборува за љубов, луѓе, единство и надеж“, вели пејачката.

Според изданието, во текстот таа ги возвишува моралот, чесноста, семејството и татковината како вредности кои „парите не можат да ги уништат“.

Песната „Југославија“ може да биде разгледана од Европската радиодифузна унија само ако биде избрана за финалното натпреварување. Критиките од Косово сепак го зголемиле интересот — видеото има најмногу прегледи на YouTube меѓу сите кандидати.

Југославија се распадна во почетокот на 90-тите години под притисок на српскиот хегемонизам, кој тогаш се олицетворуваше со српскиот диктатор Слободан Милошевиќ. Во текот на три години поранешната југословенска армија стана орудие на „Голема Србија“ и изврши агресија — прво против Словенија, потоа окупира над една третина од Хрватска, а во Босна и Херцеговина беа извршени најжестоките злосторства во Европа по Втората светска војна, вклучително етничко чистење и геноцид, меѓу кои Сребреница, Горажде и Жепа.

За време на диктатурата на Јосип Броз Тито по 1945 година Југославија била исполнета со илјадници концентрациони логори — од Триглав (Словенија) до Гевгелија (Македонија). Во Словенија во масовни гробници се закопани над 150 илјади луѓе убиени од режимот на Тито, кој се смета за седми најголем диктатор во светот по Втората светска војна. Во Хрватска и денес не е позната точната бројка на убиените, вклучително жени и деца. Истата судбина ја имале и противниците на режимот во Србија, каде според најскромни процени се убиени над 55 илјади етнички Срби — опоненти на власта.

Во Босна и Херцеговина се наоѓа еден од најзлогласните логори за македонските Бугари — Добој, каде загинал дел од интелигенцијата на Македонија. Во самата Македонија ликвидацијата на елитата, политичките противници и македонските патриоти започнува уште во есента 1944 година со убивање на илјадници луѓе без суд и пресуда. Во затворот „Идризово“ и логорот „Отешево“ на Преспанското Езеро загинале стотици македонски Бугари, вклучително личности со леви убедувања и поранешни членови на ВМРО. Србија и Република Северна Македонија се единствените поранешни југословенски републики кои до денес не ги декласифицирале архивите на ОЗНА (Оддел за заштита на народот — југословенска политичка полиција по Втората светска војна), УДБА (Управа за државна безбедност — репресивна тајна служба на Тито) и КОС (Контраразузнавачка служба на Југословенската народна армија).