Велјановата куќа во Банско- полна со историја и поврзана со многу легенди
Велјановата куќа во Банско е полна со историја и е поврзана со многу легенди, изјави за БТА Светла Барјакова, директорка на Музејскиот комплекс Банско. Куќата е изградена во XVIII век и е пример за архитектонскиот тип на куќите од времето на бугарската преродба, прогласена е за споменик на културата од национално значење, јавува БТА.
Куќата импресионира со својата големина штом ќе поминете низ портата. Надворешните ѕидови се исцртани, а едно од првите работи што посетителите го гледаат е прекрасната дрвена розета на пространиот трем.
Историјата на куќата е прекриена далеку во вековите и во времето, раскажува Светла Барјакова. Постојат легенди дека куќата ја изградиле богати трговци од Банско, но во денешно време не се знае кои биле тие. Легендата вели дека Османли го убиле синот на сопственикот на прагот од куќата, по што семејството одлучило дека повеќе не можат да престојуваат во оваа куќа и ја оставиле, оставајќи ја куќата на црковната општина во Банско, додава Барјакова.
„Кога Велјан Огнев дошол овде на покана на црковната општина да го направи иконостасот и да слика во црквата, тогаш новоизградената црква Цвета Троица, во 1835 година, повторно легендата вели дека додека сликал, се заљубил во сестрата на Неофит Рилски, чија родна куќа се наоѓа до црквата“, вели Барјакова. Велјан Огнев решил да остане во Банско и тука да основа семејство, а како дел од она што требало да му биде платено за работата во црквата, ја добил куќата во која се населил со семејството и ја украсил во свој стил. естетска смисла со мурали на ѕидовите, резбани тавани и извонредни украси.
Куќата има работна соба за жените, гостинска соба, дневна соба, па дури и бања. Целата е прекрасно насликана од Велјан Огнев. Една од највпечатливите соби е таканаречената „сина соба“, направена од Велјан Огнев и која била соба за одмор. Во собата има пејзажи од Венеција и Истанбул, што покажува дека Велјан Огнев веројатно многу патувал, очигледно ги видел овие места за да има сознанија за нив и да може да ги наслика“ вели Светла Барјакова .
По доаѓањето на Велјан Огнев од Дебарско тој продолжил да твори, неговата работа не завршила со новоизградената црква. Се претпоставува дека создал школа на талентирани млади луѓе, а наследството од тоа се ѕидните слики на куќите и нивната трансформација во „шарени“, иако веќе непостоечки, како и „напишаните“ сандаци – неотуѓив дел од чеизот на млади невести, карактеристични и за Банско.
