(Видео) Манастирот „Кокош“ во Северна Добруџа го чува споменот за загинати бугарски војници за време на Првата светска војна

Манастирот „Кокош“ во Северна Добруџа, основан во 1833 година, го чува споменот на бугарски војници загинати во борбите против руската армија во декември 1916 година за време на Првата светска војна. На манастирските гробишта и денес се зачувани и одржувани два бугарски воени гроба.

Историчарот Радослав Симеонов за БГНЕС изјави дека манастирот бил значаен духовен центар, особено по формирањето на Бугарската егзархија во 1870 година и создавањето на Тулчанската митрополија.

„Манастирот Кокош бил еден од, можеби, водечките манастирски центри во диоцезата на Тулчанската митрополија“, посочи Симеонов.

Во декември 1916 година областа станала место на тешки борби меѓу бугарските и руските сили. Особено крвави биле судирите на 22 и 23 декември, во кои учествувале делови од 7. пешадиски Преславски полк од 4. Преславска дивизија под команда на генерал Пантелеј Киселов. Според Симеонов, во околината загинале неколку десетици бугарски војници и офицери.

По борбите во манастирот била отворена дивизиска болница, која прво ги примала ранетите, а потоа продолжила да работи за време на бугарското воено присуство до крајот на 1918 година. Манастирот бил и во дострел на руската артилерија.

„Тука имаме гранатирање преку реката меѓу бугарски и руски воени единици, така што манастирот Кокош исто така бил во зоната до која стигнувале руските артилериски гранати“, рече Симеонов.

Во 2007 година, при експедиции за пронаоѓање и документирање бугарски воени споменици во Северна Добруџа, истражувачите откриле два зачувани гроба на манастирските гробишта. Едниот е заеднички гроб на неколку војници од 7. пешадиски Преславски полк, а другиот е на потпоручник Неделчо Ламбов од Велики Преслав, загинат на 23 декември 1916 година.

Според Симеонов, гробовите се добро одржувани, а при едно од неговите посещенија на нив имало и оставено цвеќе.

„Луѓето кои се тука навистина покажуваат христијанско милосрдие и сочувство и не ги делат луѓето кои се погребани тука“, нагласи тој.

При обновувањето на гробиштата не била правена разлика меѓу гробовите на духовниците и на бугарските војници, а сите биле еднакво одржувани.