110 години од Лозенградската операција – симбол на храбростта и непокорниот дух на бугарската армија

На 22 октомври 1912 година по нов стил (9 октомври по стар стил), бугарската армија започнува историско настапување кон Лозенград – симбол на храброст, решителност и непоколеблив дух. Војниците, водени од чест и патриотизам, ги совладуваат тешките услови и силно утврдените позиции на противникот, покажувајќи дека љубовта кон татковината и подготвеноста за жртва можат да го изменат текот на историјата.

Лозенградската операција претставува дел од пошироката кампања против Османлиското Царство во Првата балканска војна. Главната цел е пробивање на одбранбената линија околу Лозенград (денешен Киркларели, Турција) и обезбедување на патот кон Одрин. Бугарските сили, добро подготвени и организирани, вклучуваат пешадиски полкови, артилерија и инженериски единици за совладување на противничките утврдувања.

Настапувањето започнува со тешки борби за преминување на реките и заземање на османлиските позиции. Бугарските војници покажуваат извонредна дисциплина и храброст, а многу единици остануваат запаметени по нивниот јунаштво и саможртва. По два дена жестоки сраженија, бугарските трупи успеваат да ја пробијат одбраната на непријателот и да го ослободат Лозенград.

Во операцијата учествуваат околу 108.000 бугарски војници со 360 топови, распоредени меѓу Првата и Третата армија, против 55.000 османлиски војници со околу 150 топови. Загинале 2.162 бугарски војници, додека османлиските сили претрпеле околу 30.000 убиени и ранети и над 3.000 заробени.

Успешната Лозенградска операција претставува клучен стратегиски успех за Бугарија. Таа ја покажува високата борбена подготвеност, организација и решителност на бугарската армија, како и значењето на координацијата меѓу различните родови на војската – пешадија, артилерија и инженериски сили.