Нечовекот од подземниот бункер

Пишува: Андреј Пионтковски, Каспаров.Ру, Faktor.bg

Русија ја загуби 4-та светска војна што ја започна. Модалитетот на нејзината капитулација (благ/мек или силен) сега се дебатира во главните градови на победничките држави (Киев, Вашингтон, Лондон).

Клучната одлука мора да ја донесе „колективниот Бајден“, каде две позиции се натпреваруваат во текот на жешката фаза на војната: таа на поддржувачите на победата на Украина и таа на „непобедниците“ (непоразените).

До неодамна, „непобедниците“ се обидуваа да и наметнат на Украина различни опции за „примирје“, дозволувајќи и на Руската Федерација да ги консолидира спорните територии заземени во првата фаза од агресијата. (Последниот таков неуспешен обид беше посетата на лидерот на „непобедниците“ Саливан на Киев на 5 ноември). Во воено-техничката сфера, тие постојано се обидуваат да го ограничат опсегот на оружје што ѝ се дава на Украина, за да не го „провоцираат Путин“, кој, според нив, е способен дополнително да го ескалира конфликтот.

Нагло зголемената улога на Украина како субјект, свесноста на Западот за историската мисија што денес воинствената Украина ја извршува, плаќајќи со својата крв за безбедноста на целиот просперитетен Запад, ги урна позициите на „непобедниците“. Како што со право истакна претседателот Зеленски пред неколку дена, говорејќи во Врховната Рада, „Украина стана еден од лидерите на слободниот свет.

Му помогнавме на Западот да се најде себеси, да ја почувствува својата супериорност. Таму веќе никој не се плаши од Русија“.

Безусловната победа на Украина, целосното обновување на нејзиниот територијален интегритет, прифаќањето гаранции за безбедноста на Украина во повоениот период, исплата на репарации од страна на агресорот, изведувањето пред лицето на правдата на руските воени злосторници, вклучително и Путин се официјалните барања на лидерите на Г7/Г8 официјално забележани во нивните две заеднички изјави за Украина.

Под овие услови „непобедниците“ се повлекоа во последната линија на одбраната. Да, Украина е победник, но повлекувањето на руските трупи мора да биде етапно, контролирано, координирано. Затоа, комплетот оружје што го побара генералот Залужни, што ќе му овозможи да извојува брза победа, не треба да ѝ биде доставен на Украина. Таквата победа ќе доведе не само до оставка на Путин, туку и до колапс на целиот систем на руска моќ, а во иднина до класичната руска smyta  на огромна територија која опфаќа 11 временски зони.

Еве какви хорор приказни можат да се слушнат во работните простории на Белата куќа:

„Распадот на Русија би можел да ја претвори нејзината територија која опфаќа 11 временски зони во спорен вакуум. Конкурентските општества на нејзина територија можат да одлучат да ги решат своите спорови со насилство. Други земји би можеле да се обидат да ги прошират своите претензии со сила. Сите овие опасности ќе бидат дополнети со присуството на илјадници нуклеарни оружја“.

Еве го остриот и емотивен одговор на ваквиот аргумент, од страна на копретседавачот на украинско-американската група за санкции Мекфол:

„Не сум загрижен за неуспесите на Путин. Не сум загрижен за можниот тврдокорен пуч во Русија. Не се плашам од хаосот внатре во Русија. Не сум загрижен за колапсот на Руската Федерација. Загрижен сум поради континуираната руска окупација на Украина“.

Аргументите на „непобедниците“ секојдневно ги поткопува „нечовекот од подземниот бункер“, зрачејќи кон светот со сите рани, пороци, комплекси, навреди, разочарувања наталожени во текот на неговиот бескорисен живот. Стотици беспилотни летала и проектили беа фрлени врз украинските градови.

Оваа поткупна светска достоевштина мора веднаш да престане неутрализирајќи го или самиот сериски манијак или неговата подредена, поради професионалната негрижа на психијатрите, воена машина.

„Непобедниците“, со нивните е*ени грижи за можните идни проблеми на „несреќната Русија“, му го грабнуваат оружјето од рацете на генералот Залужни, оружје што ќе му овозможи денес да го запре геноцидот врз украинскиот народ од страна на руските криминалци.

П.С. Не е првпат нашиот голем британски сојузник активно да интервенира во дискусијата што ја води американската администрација во последните месеци. Тоа само ми ја зајакнува вербата во конечниот пораз на „непобедниците“ (Саливен, Кери, Брнс).