Недјалков: Во секојдневниот живот на нашите бугарско-македонски спорови и двете страни внесуваат многу малку квалитет во содржината
Архитектот и уметник Владимир Недјалков од Софија со уметничка инсталација која претставува своевиден олтар и иконостас, како простор за прикажување на уметнички дела. Владимир живее во Лондон, а неговите семејни корени се од Костурско, Беломорска Македонија.
„Мојата активност како уметник и архитект е да создавам домашни уметнички инсталации во моето студио, кои ја претставуваат пресоздадената реалност на овие урбани симболи кои го отсликуваат градот и ги привлекуваат луѓето – мои пријатели и познаници.
Пред неколку години ја започнав оваа идеја со отворање на таен бар, во кој година и пол од саботно-неделното постоење обедини заедница и воведе неколку стотици луѓе во Софија.
Во моето студио во Лондон ја започнав следната идеја во оваа серија инсталации, која ја нарекувам со мојот измислен збор „Потајништа“. Направив современа интерпретација во природна големина на структура и иконостас слична на олтар што ги користам за прикажување на уметнички дела. Ме интересира колку еден бугарски ум, кој ја познава културата и уметноста на Бугарија и Македонија, како и голем број современи уметнички галерии и музеи во Европа, може да ги пушти во оптек овие наши теми, покажувајќи ги заедно со ова уметност на моите пријатели – европски уметници, во средина што го зборува јазикот на модерната култура. Се надевам дека од оваа мешавина на идеи ќе се роди помодерно разбирање за самите нас и за нашето место во Европа“, вели Владимир.
Семејната историја на младиот бугарски архитект и уметник од Лондон започнува од регионот на Костур, токму тоа го инспирира во неговите проекти да вклучи елементи од бугарското културно наследство во Епир и Македонија, кои се дел од историската карта на областа Кутмичевица.
„Како потомок на семејство од Костур, често одам во Северна Грција и Албанија, имам пријатели на овие места и собрав голема колекција мои фотографии од таму. Моето архитектонско образование и интересот за истражување на бугарската архитектонска историја ме одведоа во цркви и места заборавени од Бога во Епир и Македонија, дел од историската карта на областа Кутмичевица, и таму открив дека голем дел од нашите антиквитети сè уште постојат, полни со архитектонски и скулпторски симболи кои многу ни значат.
Во изложбата „Цркви од Кутмичевица – меѓу Епир и Костурско“ што ја претставувам, се трудам сето тоа да го прикажам и да направам врски меѓу различните видови уметност и етнографија. Покажувам извадоци од бугарските бајки кои Кузман Шапкарев ги запишал во 19 век, за да можат да објаснат зошто се напишани со фантастични чудовишта од змии и лами на фасадите на овие цркви изградени со векови порано, но оставиле традиција која продолжува низ целата наша историја.
Она што не го кажувам во мојата изложба, а го оставам секој да си одговори, е прашањето како и зошто таму се изградени толку значајни структури за нашата култура и што значат тие за историјата на нашата цивилизација“, вели Недјалков.
Според него, во секојдневниот живот на бугарско-македонските спорови, двете страни ставаат многу малку квалитет во содржината и затоа сака неговите проекти да се сметаат како материјал за размислување и споредба.
„Она што ми се чини во секојдневниот живот на бугарско-македонските спорови е дека двете страни вложуваме многу малку квалитет во содржината, па затоа би сакал со мојата скромна работа да понудам прилично повеќе материјал за размислување, споредба и знаење. “, вели младиот бугарски архитект за Трибуна.
Повеќе за уметничката инсталација „Пинакотека Апарат“ можете да дознаете на следните facebook и instagram страници овде и овде.
Кратко видео од изложбата „Цркви од Кутмичевица – меѓу Епир и Костурско“ можете да погледнете овде.
