Да беше жив Делјо хајдутин…

Став на Георги Станков во однос на написот: „Кој го измисли Делјо хајдутин“ објавен во порталот „Плоштад Славејков“

Да беше жив Делјо хајдутин, ќе му ја откорнеше ретката брада на овој безобразен човек.
„Непостоечки лик“?!?! Безобразник. Пред 300 години, бугарскиот народ во градовите и селата немал друга работа и го користел многото слободно време што го имал за создавање на национални митови за непостоечки херои, бидејќи знаел дека 150 години подоцна ќе им требаат на преродбениците.

За информација на авторот, личноста на Делјо Војвода била популаризирана многу пред 1984 година. Првиот споменик на Делјо во Златоград бил откриен уште во 1943 година. Негов автор бил скулпторот Борис Мандраџиев, родум од Златоград, роден во 1905 година. Народни песни за војводата се објавени во 1928 година во број 283 од 8 март на весникот „Тракија“. Песни за Делјо биле запишани на терен од големиот истражувач Васил Стоин во 1930 година во Златоград. Во 50-тите години на минатиот век биле запишани и други песни од нашите фолклористи Првата изведба на „Излел е Делјо хајдутин“ била емитувана на радио Стара Загора во 1953 или 1954 година од страна на Методи Костадинов Бозов, родум од Златоград.

Нормално, во различните верзии на песните од различни села и паланки има несовпаѓања во имињата и локалитетите. И во различните села, локалните жители додавале во своите верзии на песните локални ликови кои биле важни за соодветните заедници, така додавале посилно значење на содржината. На пример, во една од најдолгите верзии на „Излел е Делјо хајдутин“ се пее за Пасчу терзијата. Во другите верзии на истата песна има и други ликови.Тоа е нешто нормално. Има песни за Делјо и Ќурт ага, за Делјо и Шишко бјуљукбашијата итн.

Накратко: овој напис е целосно промашен. Како човек со родопски корени, го прогласувам неговиот автор за непостоечки будала.