Студентите од трета година од НАТФИЗ прашуваат „Каде соништата се будат“ низ кореографијата на Коста Каракашјан
Сцена 47 на Театарот НАТФИЗ ја претставува премиерата на танцовата претстава „Каде што соништата се будат“. Тоа е дело на студенти од III година од насоката „Театар на движење – Невербален театар“ во класот на проф. д-р Петја Цветкова, со режисер и кореограф Коста Каракашјан.
Изведбата го користи експресивниот јазик на современиот танц за да ги истражи соништата – оние фрагментарни, недофатливи слики кои изгледаат како да живеат свој живот, подложни на неконвенционална внатрешна логика. Гледачите ќе бидат нурнати во мистериозен свет каде реалноста и имагинацијата се испреплетуваат, со сценографија и костимографија на Теодор Тодоров и музика на композиторката Мартина Стефанова.
Процесот на создавање на перформансот се заснова на соработка помеѓу кореографот и студентите – Нона Николова, Мила Јовева и Бранимира Петкова (III година – клас на проф. д-р Петја Цветкова), кои заедно истражуваат апстрактни прашања како: каде одат нашите сеќавања и искуства кога ќе потонат во потсвеста и какви траги оставаат на нас. Секоја сцена е како парче загатка што гледачите го составуваат во својата имагинација, градејќи сопствен наратив. На претставата ќе настапат и гости изведувачи од втора година – класот на доц. д-р Александар Манџуков – Надежда Георгиева и Славена Маркова.
„Работата на оваа изведба вклучуваше и заедничка работа на приказни од нашите сопствени соништа. Научивме како подобро да и веруваме на потсвеста додека ги градиме поединечните сцени и се надеваме дека публиката ќе најде свое лично значење во претставените слики“, споделуваат учесниците.
Кореографот Коста Каракашјан додава: „Каде што соништата се будат“ не е само танцова изведба – тоа е покана до гледачот да го истражи своето внатрешно „јас“ и за момент да ги заборави границите помеѓу реалноста и сонот.
Фото: БГНЕС
