(Видео) Мексиканскиот писател Давид Тоскана го претстави романот „Слепата армија“, инспириран од судбината на ослепените војници на бугарскиот цар Самоил

Мексиканскиот писател Давид Тоскана го претстави својот најнов роман „Слепата армија“ – книга инспирирана од судбината на ослепените војници на бугарскиот цар Самоил по битката кај Клуч. Во разговор, преведуван од Милена Маринкова, авторот раскажа дека неговиот интерес за темата произлегува од занимавањето со средновековната историја и од средбата со бугарската литература, јавува Евроњуз Бугарија.

„Го открив извонредниот роман на Димитар Талев за цар Самоил. Романот завршува токму кога цар Самоил умира, откако ја гледа својата ослепена армија. Јас сакав да ја раскажам приказната оттаму понатаму“, сподели Тоскана.

Писателот нагласи дека неговата книга не е историски роман во традиционална смисла, туку литературно размислување за слепилото, сеќавањето и човечката судбина.

„Не се стремам да создавам историја. Повеќе размислувам за еден историски настан“, изјави тој.

Во романот ослепените војници се враќаат кон својот поранешен живот – ковач, пекар, свињар – но веќе засекогаш обележани од преживеаното. Според авторот, токму недостатокот на историски сведоштва за нивната судбина отвора простор за имагинацијата и легендата.

Во разговорот Тоскана повлекува и паралела со современоста, истакнувајќи дека романот различно се чита во различни историски моменти. Како пример ги посочи протестите во Чиле, при кои демонстранти го загубиле видот по пукање со гумени куршуми.

„Во Чиле романот се чита како алегорија на она што се случило таму“, посочи писателот.

Според него, литературата секогаш се прекршува низ сегашноста.

„Не е исто да се чита за Троја во 1940 година и денес“, рече Тоскана.

Авторот ја коментираше и темата за слепилото во современиот свет, нагласувајќи ја огромната улога на визуелното во денешната култура.

„Пред илјада години окото немало толку важна улога. Денес најголемиот дел од информациите доаѓаат токму преку видот“, изјави тој.

На крајот од интервјуто Тоскана признава дека еден од ликовите во романот жали што никој не ја запишал приказната за ослепените војници.

„Литературата ни овозможува да му дадеме простор на имагинарното“, заклучи писателот.