(Видео) Во Софискиот универзитет беа одликувани победниците на Четвртиот национален ученички конкурс „Моите родови корени од Македонија и Одринска Тракија“

На официјална церемонија во Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“ беа одликувани победниците на Четвртиот национален ученички конкурс „Моите родови корени од Македонија и Одринска Тракија“, јавува БГНЕС.

Настанот го отвори историчарот доц. д-р Наум Кајчев. „Многу сме радосни што можеме уште еднаш, во деновите поврзани со нашиот најсветол и најбугарски празник – 24 мај, да се фокусираме врз нашите корени и врз она што во голема мера нѐ прави Бугари“, рече тој.

Деканката на Историскиот факултет на СУ проф. д-р Мира Маркова, која е и еден од членовите на жирито на ученичкиот конкурс, истакна дека имаме привилегија да живееме во година на историски годишнини. Таа нагласи дека во современиот свет е исклучително важно човек да знае кој е, од каде доаѓа и каков е неговиот пат.

Според неа, овој конкурс можеби изгледа мал, но за неа е особено значаен. Проф. д-р Маркова истакна дека четврта година по ред добиваат толку добри трудови што жирито е ставено пред сериозен предизвик при нивното оценување и им се обрати на учесниците со зборовите: „Сите сте победници. Затоа што сите вие, почитувани ученици, драги родители и наставници, сте носители на родовата меморија на генерации Бугари пред нас.“

Деканката на Историскиот факултет обрна внимание дека во современиот свет темата за бегалците повторно е актуелна. „Но сите ние знаеме каква била судбината на луѓето принудени да го напуштат својот дом. Начинот на кој тие успеале да се адаптираат на бугарската реалност, оставајќи ги своите родни места и гробовите на своите предци, за да најдат нов пат во животот и да успеат, ја покажува силата на човечкиот дух и способноста на бугарското општество да покажува сочувство и толеранција“, додаде проф. Маркова и нагласи дека и денес можеме да учиме од она што ни го раскажуваат родовите приказни, кои се приказни за патот, за надежта, за смислата и за тешкиот човечки живот. Таа објасни дека токму овие приказни ја импресионирале комисијата и „ја дадоа вистинската вредност на конкурсот“.

На учениците проф. д-р Маркова им посака истрајност во стремежот кон знаењето и никогаш да не ја губат надежта, бидејќи без оглед на какви искушенија поминува човек во животот, тој треба да продолжи по својот пат, а знаењето е негов најдобар сопатник, потпора и заштита.

„Познавајте ги своите корени и почитувајте ги“, повика поетесата Елисавета Шапкарева, претседателка на Здружението на родовите од Македонија.

Со прва награда во Првата возрасна група (V – VII одделение) беше одликуван Александар Манолов (VI одделение) од Средното училиште „Петко Росен“ – град Бургас. (За неговиот прадедо од с. Кавакли, Лозенградско, и неговиот придонес за развојот на с. Равнец, Бургаско, придружено со стихови за Тракија.)

Втора награда доби Ивет Генова (V одделение) од Средното училиште за хуманитарни науки и уметности „Константин Преславски“ – град Варна. (За нејзиниот мајчин род од с. Коево, Лозенградско и нивното преселување во Бугарија, со референци кон с. Белоградец, Варненско и Пашакјој (населба „Владислав Варненчик“).

Трета награда му припадна на Христо Петров (VII одделение) од ПМГ „Атанас Радев“ – град Јамбол. (За неговиот род од с. Манд’р, Мала Азија и нивното преселување во населбата Л’џа, Ивајловград.)

Со прва награда во Втората возрасна група (VIII – XII одделение) беше удостоен Васил-Георги Дуриданов (XI одделение) од Софиската гимназија за градежништво, архитектура и геодезија „Христо Ботев“. (За родот Дуриданови од Штип, од кој произлегол акад. Иван Дуриданов и други почитувани Бугари. Неговиот прадедо Љубомир е брат на акад. Ив. Дуриданов.)

Втора награда доби Ирен Генова (IX одделение) од Средното училиште за хуманитарни науки и уметности „Константин Преславски“ – град Варна. (За нејзиниот татков род од с. Кавакли, Лозенградско и неговата адаптација во с. Долно Ряхово, Силистренско.)

Трета награда освои Вјара Иванова Караџова (X одделение) од Националната гимназија за применети уметности „Свети Лука“ – Софија. (За нивниот род од с. Горни Тодорак, Кукушко, иселени во 1924 година според официјалната конвенција и нивната одисеја на адаптација најпрво во с. Малък Манастирец, Елховско, а потоа во с. Дзигвели (Зорница), Мелнишко.)

Специјалната награда на Историскиот факултет на СУ ја доби Кристијан Георгиев од Китен (VII одделение) од Средното училиште „Никола Јонков Вапцаров“ – град Приморско. (Сликовита приказна за основањето на Китен (Урдовиза) од бегалци од Курудере, Бунархисарско.)

Со специјалната награда на Македонскиот научен институт беше одликувана Светлозара Валериева (X одделение) од Средното училиште за изучување странски јазици „Св. Климент Охридски“ – Благоевград. (За селото Каракјој, Неврокопско, од каде што потекнува нејзината наставничка Роза Јачкова.)

Проф. Милен Михов ѝ ја врачи наградата на ученичката. „Не можеш да бидеш патриот ако си неук. Не можеш да не го познаваш својот род и да бидеш граѓанин на светот“, изјави тој и им се обрати на младите со зборовите да продолжат да го возобновуваат својот род.

Специјалната награда на Меѓународната фондација за соработка и културeн натпревар „Гоце Делчев“ му припадна на Љубен Николов (X одделение) од Софиската духовна семинарија „Св. Јоан Рилски“. (За неговиот род од Кукуш и роднинската врска со Гоце Делчев. Според семејното предание, неговата пра-пра-пра-баба Велика е сестра на Султана, мајката на Гоце Делчев. Неговите предци се населуваат и придонесуваат за развојот на Дупница).

Наградата ја врачи претседателот на фондацијата маестро Христо Христов, кој му посака на ученикот како жив жар во огништето да продолжи да го возобновува својот род.

Доц. Кајчев истакна пред БГНЕС дека во овогодишното издание на конкурсот впечаток оставила особено избалансираната застапеност меѓу двете географски области, бидејќи во претходните изданија имало лесен дисбаланс. „Имаше исклучително вредносни трудови, односно тука квалитетот доминираше над квантитетот и навистина ние како жири бевме во голема мера затруднети да предложиме доделување на наградите. Сите наградени трудови се одликуваат со сопствен придонес кон создавањето на големата изворна база за бугарската историја, односно пресоздаваат честичка од нашето минато која инаку би заминала неповратно неистражена“, рече историчарот и нагласи дека секој од наградените трудови има свои вредности, посочувајќи ги трудовите на учениците за личностите кои влегле во срцевината на бугарската историја – акад. Иван Дуриданов и Гоце Делчев.

Добитникот на првата награда во Втората возрасна група Васил-Георги Дуриданов, кој докажува дека родот на акад. Иван Дуриданов е од Штип, изјави пред БГНЕС дека се чувствува одлично и многу се радува што историјата на неговиот род стигнала дотаму и е соодветно оценета. Ученикот раскажа дека за историјата на својот род дознава главно преку спомените на својот дедо, бидејќи тетратките што ги пишувал неговиот пра-прадедо се изгубени и допрва ќе ги бараат во архивата на СУ. Младиот човек раскажа и дека акад. Иван Дуриданов е брат на неговиот прадедо и дека самиот род потекнува од Штип.

Љубен Николов, кој пронашол предание дека е далечен роднина на Гоце Делчев и е добитник на специјалната награда на Меѓународната фондација за соработка и културно натпреварување „Гоце Делчев“, сподели пред БГНЕС дека е многу изненаден од тоа како се развиле работите. „Треба да кажам дека сум израснат во Канада. Баба ми и дедо ми живееле во Бугарија. Мајка ми ми раскажа, но не покажав голем интерес за темата. Но кога сега се вратив и професорот во семинаријата ми предложи да учествувам, ја прашав мајка ми и таа ми раскажа апсолутно сè и ми стана многу интересно – Гоце Делчев е личност во мојот учебник по историја. Ми стана исклучително интересно да истражувам, ги отвoрав книгите и прашував – така стигнав до информациите што ги напишав“, раскажа ученикот.

Николов сподели дека е инспириран од Гоце Делчев, „затоа што тој е исклучително позната личност во Бугарија“ и тоа му носи голема гордост. „Не знам како да го објаснам – се гордеам, тоа, многу ме радува“, додаде тој.

Во заклучок, ученикот истакна зошто родовата меморија е исклучително важна: „Ова е многу важно за една држава – да го знае својот род, да биде богата со таа историја и тоа дава надеж за идните генерации.“