(Галерија) Делегација на бугарската амбасада, БКИЦ и бугарската заедница во Северна Македонија положи цвеќе на гробот на полковник Борис Дрангов во Скопје
Дипломати од бугарската амбасада во Република Северна Македонија, претставници на Бугарскиот културно-информативен центар и на бугарската заедница во земјата положија цвеќе на гробот на полковник Борис Дрангов на градските гробишта „Бутел“ во Скопје по повод 109-годишнината од неговата смрт, јавува БТА.
„Ако има човек што ја олицетворува идеалната претстава за бугарскиот офицер, ако има маж што е пример за совршен светоглед, за совршено разбирање на должноста и Татковината, за совршено држење, ако има душа што јасно ни ја покажува апсолутната верба во исправноста на бугарскиот идеал, тоа е полковник Дрангов. На нашето совремие му недостигаат токму такви мажи. Поклон пред неговиот спомен“, изјави амбасадорот на Бугарија во Република Северна Македонија, Желјазко Радуков.
Борис Дрангов е роден во Скопје во 1872 година. Се школувал во Военото училиште во Софија, но за време на Илинденско-Преображенското востание (1903) ја напушта воената служба и заедно со други офицери заминува за Македонија. Ја завршува Николаевската генералштабна академија во Санкт Петербург, а во 1910 година е произведен во чин мајор и е назначен за предавач по тактика во Военото училиште во Софија. За време на Балканската војна е началник на штабот на 1-та бригада од 1-та пешадиска дивизија. Учествува во победничките битки кај Гечкинли, Чаталџа, Одрин, Селиолу, Ескиполос и Петра. Одликуван е со орденот „За храброст“ IV степен. За време на Меѓусојузничката војна се бори кај врвот Бубљак. Во Првата светска војна како командант на полк учествува во борбите кај Калиманци, Кочани и Штип. Во 1916 година Дрангов е началник на штаб на 1-та пешадиска дивизија и речиси шест месеци е на бојните полиња во Добруџа. Во 1917 година како командант на 9-иот пешадиски пловдивски полк го брани секторот на кота 1050 во битката кај свиокот на реката Црна (Јужниот фронт). Починал откако бил тешко ранет на 26 мај 1917 година при француско артилериско гранатирање во околината на котата, која денес го носи неговото име. Неговите последни зборови биле: „Колку многу сакав уште да ѝ служам на Бугарија“. Погребан е во Скопје. Одликуван е со воениот орден „За храброст“ III степен, а во 1917 година постхумно е унапреден во чин полковник. Три населени места во Бугарија го носат неговото име. Автор е на неколку книги, од кои најпозната е „Помни ја војната! Совети за строеви офицери“. Современата воена наука во Бугарија го определува како првиот воен теоретичар на тактиката во земјата.
