Балетот „Арабеск“ ја претставува операта Diva

Балетот „Арабеск“ ја претставува „Опера Diva“ со безвременската музика на Белини, Верди, Пучини на 10 ноември (17:00 часот) и 4 декември (19:00 ч.), на сцената на Музичкиот театар.

Претставата обединува четири од најпопуларните опери некогаш создадени – „Норма“, „Тоска“, „Травијата“ и „Мадам Батерфлај“. Она што ги поврзува е изборот и судбината на главните хероини и трансформацијата на овие хероини во симбол на женската посветеност.

Во најубавите арии на композиторите Белини, Пучини и Верди, во нивното музичко совршенство се испреплетуваат драматичните судбини на хероините Норма, Травијата, Мадам Батерфлај и Тоска и нивниот заеднички налет кон бездната на осудената љубов.

Четири жени на пат да избегаат од смртта, измислени од маж – нивниот творец, во име на маж – нивниот сакан.

Додека Мадам Батерфлај (премиерата на Јана Николова) гледа кон пристаништето чекајќи го нејзиниот сопруг Пинкертон (Стефан Вучов), таа е исполнета со спомени. Како да ја преживува нивната прва средба и возбудата од нивната љубов… додека не го види како излегува од бродот со друга жена.

Виолета (Петја Колева) и младиот Алфред Жермон (Ст. Вучов) се среќни заедно. Интервенцијата на Џорџ Жермон (Васил Дипчиков), таткото, ја тера Виолета да го отфрли својот љубовник и да ѝ подлегне на болеста.

Тоска (Даниела Иванова) стои над крвавото тело на својот сакан Каварадоси (В. Дипчиков). За да му го спаси животот, таа оди да му се предаде на баронот Скарпија (Ст. Вучов), шеф на римската полиција. Нејзиниот гнев ја надвладува и таа го убива насилникот.

Норма (Андреа Андонова) е растргната помеѓу гневот поради предавството на Полионе (В.Дипчиков), нејзиниот таен љубовник и татко на нејзините деца, нејзината љубов кон него и вината за сопствената лага на својот народ. Таа решава да ги казни Полионе и неговата нова љубов Адалџиза, но потоа им простува, се предава и самата оди на клада.

Секоја од хероините прави огромна жртва во името на човекот што го сака – ја издава верата и семејството, прави злосторство или доброволно се откажува од својата среќа.

Одење по различни патишта – онаа на одмаздничката љубомора, на невината посветеност, на агресијата или предавањето на рацете на болеста – секој ја избира смртта како излез.

На овој нивен пат има еден куклар кој за да го задоволи своето его ги става жените во рамка на измислена или монтирана реалност. „Рамкираните“, според нивните замисли, жените се секогаш поаплаудирани и повозбудливи.

Овие жени се во измислен свет – создаден од нивниот творец за да бидат жртвувани заради драма и аплауз. Во истиот контекст, интересно е што машката тенденција да биде импресиониран и воодушевен од измислени, недопирливи женски суштества, а во исто време да ја игнорира вистинската, вистинска жена.

Но, постои и реален свет каде што биле и ќе бидат жените кои се жртвуваат за доброто на мажот. Дали постои аплауз за нив? Колку жената, како сенка на мажот, се откажува од себе, во име на неговиот раст? Каде завршува хероината и започнува Дивата, што и дава густина на измислената слика? Каде завршува Дивата поставена на пиедестал, а жената, обична и незабележана, започнува? Што е жртва и дали има смисла?

Изведбата содржи и втора приказна, чиј звук е текст на Ана Петрова, во кој се коментираат теми како стравови, креативност, слава, однос кон жените.

Претставата „Опера Diva“ се реализира со финансиска поддршка на Министерството за култура и со помош на продукциската куќа „Оренда Арт“.

Фото: БГНЕС