Една година по трагедијата во Кочани: Лузните ги снемува, траумата не се заборава

Денеска се навршува една година од трагичниот пожар во дискотека во Кочани, во кој загинаа 63 лица, претежно млади луѓе, а повеќе од 200 беа повредени, јавува Бугарската национална телевизија.

Градот и натаму е обвиен во тага. Жителите велат дека болката и солзите на семејствата кои ги загубија своите деца веќе една година ја обележуваат атмосферата во Кочани. Роднините на жртвите, како што велат, живеат „меѓу болката и надежта за правда“. Во земјата се води обемен судски процес, но досега никој не презел одговорност за трагедијата. Десетици лица се обвинети, а стотици се сведоците.

Досегашната истрага укажува дека зад трагедијата стојат корупција, бројни пропусти во правилата и прекршување на законите. Дискотеката функционирала без лиценца со години и имала само еден влез и излез.

Денеска на Плоштадот на Револуцијата во Кочани ќе бидат поставени 63 бели столчиња, симбол на секој изгубен живот. Блиските на жртвите ќе се соберат на местото на трагедијата во 2:15 часот по полноќ за да им оддадат почит на своите деца.

Целиот град им оддава почит на загинатите, а истовремено им се заблагодарува на спасувачите и на сите држави што помогнаа во лекувањето на повеќе од 200 повредени, меѓу кои и на многу бугарски лекари.

Седумнаесетгодишната Јана, која по чудо преживеала, раскажува за ноќта на трагедијата:
„Бев заглавена на вратата, беше пред главниот влез поради турканицата и еден пријател ме извлече. Оттаму ме префрлија во болницата во Кочани, од болницата во Кочани во Скопје, а од Скопје во Софија.“

Таа се сеќава на првите моменти од пожарот:
„Прво го видов пожарот како се шири, малку по малку. И луѓето околу мене кои беа во паника. Тешко е да се враќам на тоа.“

Јана и денес се опоравува од повредите:
„Добро сум, но претстојат уште операции за сè да се среди. Имав две операции на рацете, една на почетокот. Но ќе има уште за да се направи корекција.“

Таа признава дека траумата никогаш нема да се заборави:
„Не, не се заборава. И ако нема лузни, не се заборава. Мислам дека тоа важи за сите, за целиот град – не се заборава.“

Во трагичната ноќ загинале две нејзини пријателки.

Началникот на детската клиника за пластична хирургија и изгореници во болницата „Пирогов“ во Софија, д-р Мартин Мартинов, заедно со својот тим го спасил не само нејзиниот живот, туку и на други повредени.

„Една година по инцидентот, она што го гледам во лицата на повредените и нивните родители е дека полека се ослободуваат од траумата. Гледаат со надеж кон иднината. Сега бараат секој можен начин целосно да се опорават“, вели Мартинов.

Тој објаснува дека големиот број повредени бил огромен предизвик за лекарите:
„Беше страшно. Сите беа исплашени. Имаше и мала јазична бариера, што им пречеше да разберат што им се кажува. Стравот од тоа што не знаат што следува.“

Најчестите прашања до лекарите биле: „Ќе прогледам ли, ќе се оправам ли, ќе можам ли да ја користам раката?“

„Најголемиот предизвик беше големиот број повредени и тешките оштетувања на дишните патишта, што бараше сериозна координација меѓу различните одделенија на клиниката и болницата“, додава тој.

Според лекарот, целосно закрепнување е можно:
„Медицината е многу напредната. Правиме сè што е можно за да обезбедиме резултат што е што поблизок до 100 проценти закрепнување. Сепак, секогаш ќе останат некакви траги од преживеаната траума.“

„Со текот на времето физичките лузни некако почнуваат да избледуваат, но за душевните нема лек“, додава тој.