Иљо Војвода – живата легенда што ги инспирира учениците во Благоевград

Разказот за еден од најславните бугарски ајдути и револуционери, Иљо Војвода, вчера ги инспирираше учениците во салата „Уметност“ на Регионалната библиотека „Димитар Талев“ во Благоевград, јавува Пиринско. Елза Кресничка од одделението „Краезнание“ одржа впечатлива презентација за последниот голем ајдутин пред учениците од VIа и VIг одделение на Третото основно училиште, придружени од своите наставнички Теодора Цонева и Милена Качамилска.

Учениците од 6-то одделение слушнаа бројни интересни факти за животот и делото на Иљо Војвода, роден во 1805 година во малешевскиот град Берово. Потекнувал од сиромашно земјоделско семејство, а пресвртот во неговиот живот дошол по судир со турски ајан кој ги вознемирувал неговите сестри. Младиот Иљо заминува во Рилскиот манастир и станува пазач, но по неколку години се враќа, се жени за Цона и се посветува на земјоделството и семејството.

Во 1850 година, по заседа подготвена од беровскиот Мехмед бајрактар, со намера да биде убиен Иљо, тешко е ранет неговиот брат. Војводата го осветува нападот, го убива Мехмед бајрактар и излегува во планина. Неговата слава брзо се шири – народот дознава дека има силен и смел заштитник кој се спротивставува на османлиските зулуми. Иљо бргу собира чета од околу 70 души и ги плаши османлиските власти, кои го нарекуваат Кара Иљо – Црниот Иљо.

Следуваат речиси пет децении борба. Во 1861 година учествува во Првата бугарска легија на Георги Раковски во Белград, каде што е одговорен за доброволците и ги обучува младите за борба. Савремениците, па дури и Турците, чувствувале почит кон него поради неговата храброст и личен пример во битките.

Иљо Војвода се бори и во Српско-турската војна во 1876 година, за што добива високо признание, а подоцна учествува и во Руско-турската војна. Лично генерал Гурко му го предава орденот „Свети Георги“ за храброст. Дедо Иљо, продолжува да се бори и во Кресненско-Разлошкото востание, подигнато поради тоа што Македонија останала надвор од границите на Кнежеството Бугарија.

Тој го ослободува Ќустендил на чело на одред составен од доброволци и таму го поминува остатокот од својот живот. Умира на 17 април 1898 година, на 93-годишна возраст. Денес во Ќустендил има негов споменик во природна големина и куќа-музеј, а во Благоевград е подигната негова биста-споменик.

Почитта кон Иљо Војвода останува жива. Тој е симбол на борбата за слобода, на духот на народот и на стремежот кон независност – пример за човек што знае да го обедини народот и да биде негов заштитник. За таквите херои нема заборав.