Иван Николов – Неуморниот витез на вистината за Македонија
Пишува: Цанко Серафимов/БГНЕС
Иван Николов веќе неколку децении работи во областа на публицистиката.
Во никој случај не му беше лесно со „баналното“ име Иван Николов да изгради име што ќе го истакне како автор. И тоа го постигна на брилијантен начин – како директор на списанието „Бугарија – Македонија“, а претходно како главен уредник на весникот „Македонија“. Но, не само како раководител на овие изданија, туку и како автор чиишто публикации го отсликуваат жешкиот пулс на денот, како стручен познавач на историското минато на напатената Македонија.
Неодамна излезе од печат неговата книга – „резиме“ на неговите новинарски настапи во последните пет години „ Преобразбите на југокомунизмот. Република Македонија на прагот на ЕУ – 2019 – 2022 година“ (издавачка куќа „Факел“, уредник: Румен Леонидов). Збирката написи е бескомпромисно разобличување на наметнатата од Скопје пракса на грубо газење на историската вистина, на еднострано толкување на примарните извори „за животот, начинот на живот и националноста на неколку претходни генерации кои живееле на оваа територија“. На Иван Николов не му е тешко да најде аргументи во своите излагања. Тој ги потсетува своите адресари во Скопје на руската, германската, француската, турската и американската статистика што ќе го натера секој разумен ум да замолчи. Слични се впечатоците од Македонија на Англичанките Мекензи и Ирби. А американскиот новинар Артур Смит во своите „Сеќавања од Македонија“ (осврнувајќи се на 1907 година) вели: „Во тоа време во Македонија против Турција се водеше борба од три страни – од Бугарите, Грците и Србите. Најзначајно беше востание на Бугарите и тоа беше најпознато за остатокот од светот, бидејќи Бугарите несомнено го сочинуваат мнозинството од македонското население, според пресметките, два милиони и петстотини илјади се Бугари.
Многу интересни се публикациите во циклусот „Со југословенски куршуми против себе“. Како што самиот посочува во предговорот, Иван Николов се обидел „да ги разоткрие технологијата, механизмите и практиката на наметнувањето на македонска самосвест кај граѓаните на новонастанатата југословенска Република Македонија од 1944 година до денес. Дури и попросветените умовите во политичката елита во Скопје не можат да се ослободат од идеолошките јазли што им се формираат во мозокот Еден од нив е Владо Бучковски, кој „зборува за „антифашистичкото движење“, за „победата“, за АСНОМ, што покажува до кој степен сугестиите на југопропагандата продолжуваат да владеат и над умовите наполнети со голема доза на критика кон минатото.
Нагласувајќи ја критичката позиција на Денко Малевски кон современите македонски интелектуалци на кои „им недостасува позиција, храброст и решителност“, „кои се лизгаат на површината за да добијат длабоки познавања“, Иван Николов нагласува дека овој политичар „создава нова, квалитативно различна интелектуална, политичка и духовна перспектива“.
На македонското општество навистина му е потребна катарза во однос на децениската индоктринација, извршените ѕверства, перверзии. Авторот е категоричен дека бугарското вето ја поттикнало оваа катарза. Барем сега во македонското општество се зборува за „фалсификувањето на документарните факти, личности и дела на преродбениците и револуционерите“, за „систематското наметнување омраза кон Бугарија“… „Затоа што сепак – посочува Иван Николов – во Република Македонија сатанизирањето на Бугарите се доживува како највисок облик на патриотизам“. Оправдувајќи ја причината поради која ни ги доставил своите текстови во книга, авторот пишува: „Бев должен да се обидам со фактите од примарните изворни документи да ги изложам постапките на современите „книжници и фарисеи“ од Скопје. Книжниците и фарисеите во векот, кога слободата на мислата и човековите права се величествено пропагирани како симбол на речиси остварениот евро-американски сон…“
Иван Николов ја постигна целта! Како вистински витез во борбата за Вистината!
Фото: БГНЕС
