Како комунистите ја продадоа светата бугарска земја

Христо Михајлов

Својата предавничка политика БКП ја потврдува и на својата Втора редовна илегална конференција кон крајот на 1927 година и на самиот почеток на 1928 година во Берлин. Така, во седмата глава од резолуцијата се зборува, меѓу другото, и за Македонија, дека наводно Србите како такви го асимилирале македонското население, дека понатаму македонската буржоазија во Бугарија била асимилирана и, најпосле, дека Грците ги прогонувале Бугарите од Македонија. Тракијците и добруџанците се наброени како одделни народи, заедно со Албанците, бесарабците и Црногорците.

Но тоа не е сè, бидејќи се оди уште подалеку на проширениот пленум на ЦК на БКП, датиран од 15 август 1929 година во Берлин, каде што веќе отворено почнува да се зборува за македонски народ во етничка, а не во географска смисла. Се вели уште дека во бугарска Македонија наводно имало национално потиснато население. Им се гарантира правото на национално ослободување на поробените од Бугарија Македонија и Тракија. На крајот се апелира за разгранување на партизанско движење за постигнување на национално ослободување.

Годината е 1929! Ова треба особено да се подвлече, бидејќи се појавија и такви комунисти псевдоисторичари кои и денес се обидуваат да ја оправдаат антибугарската политика на БКП со тоа дека наводно идејата за македонска нација била наложена од Коминтерната во 1934 година.

Во 1933 година, пак, Министерството за надворешни работи на СССР ја менува својата европска политика. Поради германската закана се бара пријателството на Франција и, соодветно, на нејзините сојузници Чехословачка, Југославија и Романија. Со тоа и Коминтерната папагалски ги презема новите пароли. Надолу по трансмисијата станува буквално истото. Сега веќе не се бара распаѓањето на Кралска Југославија, туку одржувањето на нејзината целосност.

И токму затоа започнува повторно да се бара некакво решение на болниот македонски проблем, најприродно повторно на сметка и на грбот на Бугарија.

Во 1932 година Балканскиот лендерсекретаријат на Коминтерната решава конечно да го постави македонското прашање на разгледување пред Извршниот комитет. Соодветно, балканските комунисти во Москва се собираат набрзина на претходно советување. Од бугарска страна присуствуваат кукушанецот Димитар Влахов, Гаврил Генов, Петар Искров и некој Караџов.

По сите дискусии, во текот на кои Влахов и Генов се согласуваат дека постои македонска нација, еден Полјак заедно со поранешниот бугарски конзул на Косово, Димитар Влахов, подготвуваат резолуција. Таа е прифатена од Балканскиот лендерсекретаријат на Коминтерната и спуштена за спроведување. БКП и ВМРО ревносно ја применуваат.

И така, со едно бедно собрание е раскината 1300-годишна бугарска нација и започнува да се создава нова?

Задграничното биро на БКП се обидува да натера некои познати слависти во Киев и Москва да разработат план за создавање дури и на македонски литературен јазик. Други комунисти пак сакаат да издаваат весници на ВМРО на македонско наречје.

Освен БКП, македонската нација се формира и со помошта на југословенската и грчката комунистичка партија. Особено активна станува КПЈ од 1937 година па натаму, кога ја предводи Јосип Броз Тито.

Во интерес на вистината, коминтерновското решение за создавање македонска нација не е прифатено од сите бугарски комунисти безрезервно. Во ВМРО започнува жестока дискусија и несогласните се отцепуваат од неа. Некои од нив продолжуваат да се држат до ставот за бугарскиот карактер на Македонија.

Поради расцепот во ВМРО, таа постепено започнува да се распаѓа и во 1936 година КПЈ и БКП конечно ја затвораат.

Но имало и не толку разумни бугарски комунисти. Георги Пирински, татко на поранешниот пратеник Георги Пирински, започнува да ја применува партиската линија дури и во САД и Канада, каде што ги организира комунистичките бугаро-македонски просветни клубови, чија основна задача била да ѝ се спротивставуваат на македонската политичка организација организирана таму од ВМРО на Иван Михајлов.

Дури и во САД комунистичкиот нихилизам се пројавува во целосна мера. Секретарот на комунистичката фракција во бугаро-македонските клубови започнува да бара весниците и литературата да се издаваат на некаков македонски јазик. Бидејќи тоа било невозможно од очигледни причини, тој се обраќа за помош до окружниот комитет на Американската комунистичка партија во Детроит. Доаѓа до расправии.

И сето тоа се случува во САД.

Навистина, националниот нихилизам на БКП бил без граници.

Така, под знамето на пролетерскиот интернационализам, БКП ги продаде бугарските земји, нашите сонародници, нашата историја и нашата националност. Како награда за тоа, нејзините дејци добија удобни позиции најпрво во Коминтерната, а потоа и во Бугарија под контрола на СССР.

Откако дојдоа на власт, тие активно ги спроведуваат идеите за македонска нација, великобугарски шовинизам и класно-партиски пристап. Намерно беше воведен и новиот правопис, со кој конечно се разделија јазично источните и западните Бугари.

Ние денес пишуваме токму така за да не можеме лесно да се разбираме со своите западни браќа во Македонија.

Но за сето тоа не е виновна само БКП — таа беше филијала на Коминтерната и КГБ. Виновни се нејзините членови и активисти, бидејќи прифатија да станат платени туѓи агенти и свесно работеа против Бугарија, иако многу добро го разбираа тоа.

Историјата веќе ги осуди. Да се надеваме дека некогаш тоа ќе го направи и законот.