| |

Како Србија го исфрли Бугаринот Гоце Делчев од Белград

Долго пред да настане вештачкиот спор меѓу властите во Скопје и Софија за делото и етничката припадност на Гоце Делчев, властите во Белград пречкртаа сѐ што е поврзано со него во главниот град на Србија, бидејќи го дефинираат како Бугарин, јавува БГНЕС.

Во мај 2016 година, по личен предлог на министерот за внатрешни работи Небојша Стефановиќ, еден од најблиските политички соработници на Александар Вучиќ, улицата именувана по Гоце Делчев (1872-1903) во Белград беше отстранета. Улицата што го носеше името на Делчев е преименувана во рускиот маршал Толбухин.

Барањето на Стефановиќ молскавично брзо беше поддржано од Горан Весиќ, раководител на општинската администрација во Белград. Според него, Делчев е Бугарин кој се борел против српската политика.

„Промената е сосема природна бидејќи Гоце Делчев, како основач и раководител на Македонската револуционерна организација и на Бугарската македонско-одринска револуционерна организација /БМОРО/ нема никакви заслуги ниту за Србија, ниту за Белград. Освен тоа, организацијата што ја предводи е отворено антисрпска“, изјави тогаш Горан Весиќ.

Во поддршка на Небојша Стефановиќ се вклучи и д-р Александар Животиќ од Историскиот факултет во Белград. Според него, „Гоце Делчев не може да има никакво значење за развојот на односите меѓу српскиот и македонскиот народ“.

„Од историска научна гледна точка, Гоце Делчев не може да има заслуги кои го оправдуваат постоењето на улица именувана по него во Белград. Во исто време, заслугите на маршалот Толбухин се непобитни. Реално, заслугите на Гоце Делчев за македонскиот народ се минимални. Македонците околу неговото име создадоа мит кој се појави во 40-тите години на минатиот век, кога Делчев стана симбол на македонската национална борба. Дури и Лазар Колишевски, еден од водечките македонски комунисти веднаш по завршувањето на Втората светска војна кажа дека Гоце Делчев бил Бугарин кој нема некои особени заслуги во борбата на македонскиот народ“, вели д-р Животич.

„Тоа е една револуционерна организација која пред сѐ води бугарска политика и ја смета Македонија за составен дел на бугарскиот територијален простор. Навистина не може да се каже дека таа политика е во служба на српско-македонското пријателство. Освен убиства, обиди за атентат, лажни обвиненија пред османлиските судови и физички напади, ВМРО се бореше да го минимизира српското влијание во Македонија. Убиваат сопственици на училишта, учители, напаѓаат ученици од српските училишта. Атентати и напади вршел Даме Груев, кој е најблизок пријател и соработник на Гоце Делчев. Во периодот меѓу 1897 и 1902 година се извршени стотина убиства, напади и други злосторства врз српската заедница во Македонија“, додаде тој.

Српските истражувачи се повикуваат на една од најмрачните фигури не само за Македонија, туку и за Балканот – Лазар Колишевски.

БГНЕС потсетува дека Колишевски, откако останал сирак, бил испратен да учи во српскиот град Крагуевац. За време на војната бил уапсен и осуден на смрт, но откако напишал молба лично до цар Борис III бил помилуван. Во рачно напишаната молба пишува дека е Бугарин и поради таа причина сака да биде помилуван. По војната тој организирал и учествувал во масакрот на илјадници противници на режимот на југословенскиот диктатор Јосип Броз Тито. Тој се смета за еден од идеолозите на српската идеја во Македонија по 1945 година. Колишевски ги извршувал личните наредби на специјалниот пратеник на диктаторот Тито во Македонија – Светозар Вукмановиќ Темпо. Тие двајца се одговорни за убиствата на илјадници Бугари, вклучително и многу комунисти, само затоа што сакале да го зачуваат својот бугарски национален идентитет.

Георги (Гоце) Делчев е еден од најзначајните бугарски револуционери, водач и идеолог на Бугарските македонско-одрински револуционерни комитети, подоцна познати како Внатрешна македонско-одринска револуционерна организација. Роден е во градот Кукуш, Егејска Македонија на 4 февруари 1872 година. Гоце Делчев завршил во Солунската бугарска машка гимназија „Св. Кирил и Методиј“, каде што создал таен револуционерен кружок заедно со Даме Груев, Ѓорче Петров и Борис Сарафов.

Во 1891 година бил примен во Военото училиште во Софија, но поради учеството во социјалистичкиот кружок бил исклучен само еден месец пред дипломирањето. Како резултат на тоа, тој решил да се посвети на борбата за ослободување на Македонија. Заедно со Даме Груев ја градат ВМОРО. Гоце Делчев е близок пријател и на големиот поет Пејо Јаворов, кој е негов прв биограф. На 4 мај 1903 година, Турците го убиле Гоце Делчев кај селото Баница, Серско. Неговите современици ја доживуваат неговата смрт како една од најтешките загуби за револуционерната организација и бугарското националноослободително дело во Македонија.

По идентификацијата на неговото тело, тој бил погребан во село Баница. Во меѓувреме, за време на меѓусојузничката војна од 1913 година, родниот град на Гоце Делчев Кукуш и местото каде што загинал – Баница, се опожарени од грчката армија, а нивното население било протерано во Бугарија. Коските на Гоце Делчев биле пренесени за време на Првата светска војна во Бугарија од страна на Михаил Чаков, првично во Ксанти, потоа во Пловдив и на крајот пренесени во Софија. До 1946 година биле чувани во урна од „Илинденската организација“. По Втората светска војна, смртните останки на Гоце Делчев се предадени на Титова Југославија.



Слични Објави