Криминални структури и партиски лојалисти на првата линија: Како власта во Србија користи насилници против студентските протести

Од почетокот на 2025 година, протестите на студентите и граѓаните против режимот на Александaр Вучиќ се соочуваат со агресивни контра-мобилизации организирани од власта, јавува БГНЕС. Во Белград, Нови Сад и Ниш, меѓу присутните поддржувачи на Српската напредна партија (СНП) се појавуваат повеќе фигури од криминалното подземје, приватните обезбедувања и хулиганските групи – тренд документиран од КРИК и други независни медиуми.

Во кампот „Чациленд“ пред претседателската палата редовно се забележуваат личности со богати кривични досиеја. Меѓу нив е и Петар Паниќ – Пана, поранешен соработник на „Земунскиот клан“, против кого има низа обвиненија за насилство и изнудување. Неговиот политички подем и поддршката за власта го одржуваат во јавната сфера без значајна одговорност, а неговите синови Урош и Милош исто така се гонети за криминални дела.

Присутен е и Ѓорѓе Прелиќ, поранешен лидер на „Алкатраз“ – навивачка група на Партизан – осуден за убиство, а условно ослободен во 2021 година. Денес тој отворено застанува зад Вучиќ, нарекувајќи ги студентите „орди на зло“.

Во повеќе инциденти учествува и Владимир Мандиќ, бизнисмен и член на СНП, познат по физички напади врз демонстранти. Неговата приватна фирма за обезбедување, како и други поврзани компании, често се користат за акции против протестите. Нелиценцираниот обезбедувач Бојан Вујошевиќ – Мрвица – е забележан во напади врз активисти, навредувајќи ги новинарите како „предавници“.

Безбедносниот апарат го надополнуваат и фигури од паравоени мрежи, како Владимир Вучетиќ, обвинет за тероризам во случајот „Банска“ и баран од Интерпол, кој слободно се движи низ Србија под заштитата на власта.

Особено внимание привлече појавата на Дија́на Хркаловиќ, поранешен висок функционер на МВР, осудена за трговија со влијание, која сега е претставувана како лојален поддржувач на Вучиќ.

Слични сцени се повторуваат во Нови Сад, Ниш и Панчево – поранешни членови на локални криминални групи, осудени насилници, хулигани и лица со сериозно криминално минато делуваат како импровизирани чувари и ударни групи на СНП.

Овие појави откриваат систем во кој насилни екстремни групи функционираат како параполициско крило на власта. Наместо да се соочат со правна одговорност, тие се интегрирани во политичката сцена и користени за контрадемонстрации и заплашување на критичарите.

Додека студентите бараат фер избори и крај на полициската репресија, власта се потпира на овие хибридни мрежи – спој од лојалисти, бивши криминалци и парамилиции кои се претставуваат како „патриоти“.