Одбележуваме 23 години од смртта на бугарскиот лингвист и дијалектолог од Егејска Македонија Благој Шклифов

Благој Стефанов Шклифов е бугарски лингвист и дијалектолог, истражувач на југозападните говори, со особен интерес кон говорите од Костурско, Преспанско и поширокиот регион на Егејска Македонија.

Роден е на 30 јануари 1935 г. во селото Черешница, Костурско, денес Поликерасо во Грција. Неговото семејство потекнувало од локалното словенско население, а неговиот дедо Никола бил учесник во Илинденското востание како курир на селската чета.

Во 1948 година, за време на Граѓанската војна во Грција, Шклифов како дете бил изведен од земјата во рамките на групите познати како деца-бегалци. По краток престој во Вардарска Македонија бил испратен во Унгарија, каде што го завршил средното и високото образование, специјализирајќи руска и бугарска филологија.

Во 1964 година се преселил во Софија, каде што започнал докторски студии посветени на бугарската историска фонетика, со посебен осврт на македонските говори. Од 1971 година работел во Институтот за бугарски јазик при Бугарската академија на науките. Во текот на 1980-тите и 1990-тите бил гостин-предавач на Универзитетот во Сегедин, Унгарија, а предавал и историска граматика на унгарскиот јазик и унгарска дијалектологија на Софискиот универзитет „Св. Климент Охридски“.

Во својата научна работа Шклифов особено ги проучувал костурските, долнопреспанските и бобоштенските говори, историската фонетика, дијалектната лексика и јазичните врски меѓу старословенскиот, бугарскиот и унгарскиот јазик. Тој сметал дека дијалектите се еден од најважните извори за проучување на историјата на јазикот и застапувал повеќе неконвенционални толкувања на развојот на одделни фонетски појави.

Шклифов го критикувал стеснувањето на дијалектната основа на современиот бугарски книжевен јазик и реформата на бугарскиот правопис од 1945 година. Во своите трудови застапувал гледишта според кои говорите во Македонија се дел од бугарскиот дијалектен простор.

На 20 септември 2003 година престојувал во селото Пополжани, Леринско, каде што снимал дијалектен материјал. Следниот ден, на пат кон Сер, автомобилот во кој патувал бил удрен од друго возило. Благој Шклифов починал на 25 септември 2003 година во Грција како последица од сообраќајната несреќа.

Меѓу неговите позначајни трудови се „Костурскиот говор. Прилог кон проучувањето на југозападните бугарски говори“ (1973), „Речник на костурскиот говор“ (1977), „Долнопреспанскиот говор“ (1979), „Проблеми на бугарската дијалектна и историска фонетика со оглед на македонските говори“ (1995), „Пастирската лексика во реонот на планината Вич“ (2000) и „Бугарски дијалектни текстови од Егејска Македонија“ (2003), изработена во коавторство со Екатерина Шклифова.

Со својата долгогодишна теренска и научна работа, Шклифов оставил значителен корпус дијалектолошки материјали од Костурско, Леринско и Преспанско, кои претставуваат важен извор за проучување на говорите и јазичната историја на регионот.