Точка Илиева и моќта на муралите во јавната дебата
Точка Илиева е слободен уметник со длабок интерес за уличната уметност, која ја користи како платформа за социјални и еколошки пораки. Нејзините мурали украсуваат ѕидови во различни делови на Бугарија, а нејзиното најново дело е дел од просторот на заедницата на организацијата „Гријнпијс“.
Во програмата „Нашиот ден“ Илиева зборува за својата работа и каузите кои ги поддржува преку нејзината уметност. Еден од нејзините најнезаборавни проекти е муралот „Коса“, дел од иницијативата „Ниту една повеќе“ за борба против насилството врз жените.
„Точка“ е псевдонимот по кој повеќето луѓе ја препознаваат Илиева. Таа вели дека името доаѓа од нејзината детска наклонетост кон ликот Точица од книгата „Антон и Точица“. Нејзиниот интерес за сликање на ѕидови бил очигледен уште од рана возраст. „Од 3-4 години цртав по ѕидовите дома, иако моите родители не беа среќни поради тоа“, вели уметникот.
Денес, нејзините дела можат да се видат на различни места во Софија, вклучувајќи ги и трафостаниците во Лозенец и Женскиот пазар, ѕидот на Гете институтот и во дворот на 22-то училиште. Во Сливен, таа учествуваше во голем проект за сликање на подвозник што ја поврзува населбата „Надежда“ со остатокот од градот. Овој потфат ги обединува напорите на четворица уметници и создава нов културен простор во градот.
Едно од најновите дела на Илиева е во просторот за настани „Магнит“ – иницијатива на „Гријнпијс“. Темата на муралот е природата. „Идејата беше да се претстави хармоничниот соживот меѓу човекот и природата“, објаснува таа. Делото се одликува со изобилство на зеленило и фауна вткаена во композиција која ја пренесува пораката за одржлив соживот.
Муралот „Коса“ насликан во дворот на Институтот Гете е создаден за каузата против насилството врз жените. Изборот на насловот Точка Илиева го објаснува со забелешката дека косата често се доживува како симбол на женственост. Фризури или бричење како казна постојат во различни култури.
Фото: БНР
