(Видео) Петко Стајнов- слепиот класик на бугарската симфонична музика
Петко Стајнов (1896–1977) е еден од највлијателните бугарски композитори и пијанисти, чие дело оставило длабока трага во симфониската и хоровата традиција на Бугарија, пишува Актуално. И покрај тоа што го изгубил видот на само 11 години, Стајнов создал некои од највпечатливите дела на бугарската класична музика.
Роден е на 1 декември 1896 година во Казанлак. По завршувањето на Институтот за слепи во Софија (1915), продолжил со студии на музика во Дрезденската конзерваторија, каде дипломирал во 1923 година. Неговата прва голема партитура по враќањето во Бугарија, „Тракиски танци“ (1925), станува еден од симболите на националната симфониска музика. Подоцна создава и „Приказка“ (1930), симфониските поеми „Легенда“ (1927) и „Тракија“ (1937), како и бројни хорови дела и балади, меѓу кои „Тайната на Струма“, „Конници“, „Урвич“ и „Момина жалба“.
Стајнов е активен и во јавниот и културниот живот – основач и претседател на Друштвото „Современа музика“ (1933–1944), директор на Народната опера (1941–1944) и академик на Бугарската академија на науките. Тој е и директор на Институтот за музика со музеј при БАН, како и еден од иницијаторите за основање на Националниот собор на народното творештво во Копривштица (1965).
Починал во 1977 година, но неговата музика продолжува да живее. Делата „Тракиски танци“ и „Тракија“ и денес се изведуваат како симбол на бугарскиот дух и традиција. Во чест на композиторот, негова биста е поставена во Борисовата градина во Софија
