Младата спортска надеж на Бугарија Венета Стоименова: Благодарение на д-р Врабевски учествував на некои од најпрестижните меѓународни турнири во карате

Денеска ви ја претставуваме 15-годишната Венета Стоименова.

Таа е меѓу младите спортски надежи на Бугарија – 6-кратна републиканска шампионка во карате, победник на Купот на Бугарија, освоени медали од Балканското првенство во карате, а исто така и од силните турнири како Гран при Хрватска, Будимпешта опен, Хрватска опен, Белградски Куп , „Grave Energy Cup“ во Босна и Херцеговина и др.

Венета е меѓу талентираните млади луѓе кои д-р Милен Врабевски ги поддржува, финансирајќи го нејзиното учество на престижни спортски турнири и натпревари.

БП: Здраво Вени, претстави се со неколку зборови.

В.С.: Се викам Венета Стоименова, имам 15 години, од Софија. Ученичка сум во 9-то одделение во 119 СУ „Академик Михаил Арнаудов“ во паралелка со руски јазик. Учам уште англиски и француски јазик. Сакам да читам, да слушам музика и да патувам.

БП: Имаш многу хобија, но сакаме да зборуваме за твојата спортска кариера. Кога почна да се занимаваш со карате?

В.С.: Имав четири години кога видов женски бокс на телевизија и изјавив дека тоа е она што сакам да го тренирам. Моите родители не останаа воодушевени од женскиот бокс, но не им пречеа борбените спортови и ме запишаа во карате. Оттогаш, повеќе од единаесет години, не престанав да тренирам – дури и во лето. Дури и за време на празниците тренирам повеќе отколку за време на учебната година.

БП: Што е спортот за тебе?

В.С.: Каратето не е само спорт, тоа е филозофија, начин на живот, рамнотежа помеѓу телото и духот, пат до само-подобрување… Многумина веруваат дека црниот појас е врв на каратето. Не, тоа е фаза од патувањето – има прв дан црн појас, потоа втор, трет и така натаму.

БП: Раскажи ни повеќе за твоите достигнувања – на кој медал си најмногу горда?

В.С.: Мојот највреден медал е бронзениот медал од Гран при на Хрватска, кој го освоив пролетта оваа година во категоријата -59 килограми за женски тимови. Ова е еден од моите први медали во постара возраст – од 16 до 18 години, но се вреднува и со нешто друго. Во мечот за бронзениот медал против каратистот од Унгарија губев резултатски. Успеав да израмнам на 21 секунда до крајот и да го постигнам победничкиот поен на 6 секунди до крајот на натпреварот. Верував во себе и ова уште еднаш си докажав дека не треба да се откажувам, туку да се борам до крај.

Во септември, благодарение на финансиската поддршка на д-р Милен Врабевски, учествував на голем меѓународен турнир во Чаковец, Хрватска. Таму дојдов до второто место во мојата категорија (кадетки, 54 кг), губејќи во финалето од светската шампионка Сара Томиќ. Но, на овој турнир учествував и кај јуниорките кои се 2 години постари од мене. Згора на тоа, во категоријата +59 килограми, што значи дека моите противници не само што беа поголеми и поискусни, туку беа и многу поголеми и потешки. Добив многу тешки удари, но сепак се пласирав во финалето и освоив сребрен медал.

БП: Какви натпревари ти претстојат?

В.С.: На Светското првенство во октомври во Турција, на кое повторно отидов со помош на д-р Врабевски, се пласирав на 11-то место и бев многу разочарана. (Овде треба да напоменам дека Бугарската национална карате федерација не ги покрива трошоците на националните натпреварувачи во мојата возрасна група (кадети, 14-16 години) и без поддршката на д-р Врабевски тешко дека ќе можев да си дозволам да учествувам на Европски и светски првенства и сигурно не би учествувала на многу турнири во странство.)

Најважното натпреварување за мене сега е Европското кадетско, јуниорско и младинско првенство во карате кое ќе се одржи на почетокот на февруари 2023 година во Кипар. Потоа следуваат неколку изданија на Светската младинска лига на која ќе учествувам и јас. Турнири има и во Хрватска, Србија, Словачка и секако Бугарија.

БП: Каков медал сакаш да освоиш?

В.С.: Мојата најнепосредна цел е да освојам медал на ЕП. Нема да биде лесно, од 1 јануари 2023 година стапуваат на сила нови категории, сигурно ќе се сретнам со противници кои не ги познавам. Имам медал од балканското првенство, за жал не е златен, туку бронзен. Значи, ова е и една од моите цели – да станам балкански шампион. Следното Светско првенство ќе се одржи 2024 година, но во меѓувреме ќе има неколку изданија на Светската лига. Се надевам дека ќе освојам медал и на еден од тие турнири.

БП: Која е твојата мечта?

В.С.: Сакам да учествувам на Олимписките игри. Но, за тоа секако мора прво да го вратат каратето на програмата на Олимписките игри. А што се однесува до моите соништа надвор од спортот, сакам да дипломирам психологија и да станам спортски психолог.