На 12 септември пред 77 години во Битола умира бугарскиот учител, револуционер и припадник на ВМОРО Климент Шапкарев
На 12 септември 1949 г. во Битола умира Климент Шапкарев, бугарски учител, публицист и припадник на ВМОРО. Син е на истакнатиот бугарски етнограф и фолклорист Кузман Шапкарев.
Климент Шапкарев е роден на 30 јануари 1875 година во Охрид. Син е на истакнатиот бугарски етнограф и фолклорист Кузман Шапкарев. Во 1893 година дипломира во осмата генерација на Солунската бугарска машка гимназија, каде што членува во таен револуционерен кружок заедно со Гоце Делчев и Петар Васков. По завршувањето на гимназијата во 1892 година започнува студии по биологија и хемија на Софискиот универзитет.
Во 1897 година е делегат на Самоковското македонско друштво на Четвртиот македонски конгрес. Дипломира во 1898 година и станува учител во Самоков. Паралелно со наставничката работа дејствува и како пунктен началник на ВМОРО, организирајќи префрлување на луѓе и оружје преку границата во Османлиската империја. Во периодот 1904–1905 година е учител во Одринската бугарска гимназија „Д-р Петар Берон“ и секретар на Одринскиот окружен комитет на ВМОРО. Учествува како делегат на Рилскиот конгрес во 1905 година и на Ќустендилскиот конгрес на ВМОРО во 1908 година.
Под псевдонимот Август пишува во весникот на десното крило на ВМОРО „Илинден“, каде што го критикува органот на левицата „Одрински глас“.
Пред почетокот на Балканската војна заминува од Одрин за Бугарија и се пријавува како доброволец во 52. пешадиски полк на бугарската армија, со кој учествува во борбите кај Одрин. За покажаната храброст е одликуван со медал. За време на Меѓусојузничката војна служи во штабот на Македонско-одринското ополчение. За време на Првата светска војна престојува во Велес како член на Цензурната комисија.
По завршувањето на војната дваесет години предава во Земјоделското училиште во Садово. Во 1936 година станува член на раководството на Добротворното друштво на македонската емиграција „Гоце Делчев“ во Пловдив. Климент Шапкарев е автор на брошурата „Спомени и мисли за Гоце Делчев“.
По ослободувањето на Вардарска Македонија во пролетта 1941 година живее во Битола, каде што исто така предава во земјоделско училиште. Умира на 12 септември 1949 г. во Битола.
