На 14 октомври 1915 г. Бугарија влегува во Првата светска војна

По Меѓусојузничката војна (1913 г.), Бугарија останува изолирана и ги губи Јужна Добруџа и голем дел од Македонија. Во општеството растат реваншистичките чувства и стремежот кон национално обединување.

Со избувнувањето на Првата светска војна (1914 г.), земјата првично останува неутрална, но по преговори со двете коалиции на 6 септември 1915 г. потпишува таен договор со Германија и Австро-Унгарија и се приклучува кон Централните сили.

Бугарската војска постигнува победи против Србија, зазема делови од Македонија и се бори против Романија (1916 г.), при што ја враќа Јужна Добруџа. На Дојранскиот фронт (1917–1918 г.), под команда на генерал Владимир Вазов, бугарските војници покажуваат исклучителен хероизам, одбивајќи повеќекратни напади на англо-француските сили.

И покрај воените успеси, Бугарија е исцрпена – недостигаат храна и ресурси, а незадоволството во народот расте. По пробивот на Македонскиот фронт во септември 1918 г., земјата го потпишува Солунското примирје и излегува од војната.

Со Нејскиот договор (1919 г.), Бугарија ја губи Јужна Добруџа, Западните покраини и Беломорска Тракија. Армијата е ограничена, економијата во криза.

И покрај поразот, храброста на бугарскиот војник останува симбол на чест и должност кон татковината. Подвизите кај Дојран и Тутракан се меѓу најславните страници во бугарската воена историја. Бугарија ја губи војната, но ја зачувува својата чест и херојски дух.

Извор: Армимедија