Оркестарот „100 унгарски виолини“ гостуваше во Софија со два концерта во една вечер
Унгарскиот ромски симфониски оркестар „100 унгарски виолини“ (100 Members Gipsy Symphony Orchestra) вчера одржа два концерта во салата 1 на Националниот дворец на културата (НДК) во Софија. Музичарите претставија програма што ја спојува класичната музика со унгарски народни и ромски мелодии. Вториот концерт беше организиран поради големиот интерес на публиката.
„Многу сум восхитена од тоа што овој оркестар со толку многу музичари не користи нотни записи, импровизира или, ако не импровизира, тогаш станува збор за интерпретација многу поразлична од вообичаеното изведување на канонските музички дела“, изјави за БТА една посетителка по првиот концерт. „Оваа послободна интерпретација, според мене, е суштината на симфонискиот оркестар и причината поради која сме тука“, додаде таа. Според неа, музичкиот спектакл ги исполнил нејзините очекувања, иако посакувала да слушне и помалку познати унгарски мелодии.
„Концертот беше многу убав, извонредни виртуози кои елегантно преминуваа низ различните варијации на репертоарот и низ различните човечки расположенија што можат да се почувствуваат преку музиката“, изјави друг посетител.
Карактеристично за овој состав е тоа што музичарите ги изведуваат делата без диригент и нотни партитури, потпирајќи се на памтењето, слухот и меѓусебната соработка. Водечка улога имаат виолинистите, наречени примаши. Покрај виолините, во составот се застапени и виоли, виолончела, контрабаси, кларинети и цимбали — жичени ударни инструменти традиционални за унгарската музика.
Историјата на оркестарот започнува во 1985 година, по смртта на унгарскиот ромски виолинист Шандор Јарока. На неговиот погреб, музичарите што се собрале да му оддадат почит на својот колега почнале да свират заедно. Од оваа спонтана средба се родила идејата за составот, кој во следните децении одржува концерти низ целиот свет. Во 2014 година, неговата изведувачка традиција е вклучена во унгарскиот национален список на културни вредности „Хунгарикум“.
