Пјеро Епифанија и неговата „Афроперуанска психоделија“

Поминаа повеќе од три (скоро четири) години од излегувањето на деби албумот на перуанскиот перкусионист и композитор Пиеро Епифанија Осамбела, кој живее меѓу Амстердам и Софија, Мајлс, Лос Амигос, па логично можеме да го наречеме новото издание Psicodelia Afroperuana долгоочекувано. Тоа е EP (т.е. краток албум) од четири дела – првиот дел од планираната трилогија, но ние сосема природно го слушаме како комплетен (и целосен) албум, бидејќи не е важно времетраењето или бројот на композиции во него, туку богатството, разновидноста и заситеноста на звукот, затоа што во овие помалку од 19 минути ние минуваме низ десетици светови, каде после останува долго да го слушаме во нас.

Овие парчиња првпат ги слушнавме како звучат во живо во специјална пригода минатото лето, кога Пјеро отвори со својот квинтет Piero Epifania Electric Band за синот на „кралот на малијскиот блуз“ Вијо Фарка Туре во Софија. Па дури и тогаш, бевме фасцинирани од тоа како во секоја од нив се чинеше дека слушаме повеќе од една песна, без да звучи неуредно или претенциозно. Она што го кажа Перо во Miles, los amigos во рамките на цел долг долгогодишен албум, во Psicodelia Afroperuana е синтетизирано во формат многу посоодветен за брзината на светот во кој живееме денес. Музиката се чувствува директно во срцето со нејзината етеричност и леснотија, без сепак да биде лесно сварлива или лесно за слушање, како што е модерно да се каже на современиот бугарски јазик. Ритамот „фестехо“ сосема природно се среќава со психоделични делови од клавијатура, туванско пеење способно да разбуди змеј, гитари а ла Марк Рибот, моќен бас-рбет, па дури и гудачки квартет, а оваа „комплексност“ на звукот исто така повторно воодушевува… со леснотијата и етеричноста што ги носи со претходниот факт поблиску во чувството до начинот на кој бендот звучи во живо.

Ако во деби албумот различноста доаѓа од „илјадниците пријатели“ кои учествуваат во него (преку неколку мориња и океани), во новиот главен извор е фантазијата на авторот, неговото богато искуство како музички патник (од Кина до Северна Македонија, преку Турција, Финска, Холандија и Бугарија) и токму овие пет луѓе со кои беше создадено ЕР-то во Бугарија – Александар Логозаров (електрична гитара), Васил Вутев (тапани), Димитар Горчаков (клавијатури) и Радослав Славчев, кој го замени Михаил Иванов на бас.

Првото дело Bailando Solos нè носи во свет сосема сличен на оној на Сузана Бака од времето на нејзиниот албум Espiritu Vivo (2002), светски класик во афроперуанската музика (и доста авангарден за своето време), но… приказната продолжува и буквално на секои три минути во Psicodelia Afroperuana.

Концертната премиера е на 7 март во главниот град „Арт клуб 158“ – со многу гости и со медиумска поддршка на „Аларма“, а нашите интервјуа со Пјеро Епифанија за Бугарското национално радио ќе можете да ги слушате следната недела во „Пулсирашти ноти“ на „Хоризонт“ (понеделник, 3 март, по вестите во 10:00 часот, Радио 3, по вестите во 23:00 часот), во „Аларма“ на програмата „Христо Ботев“ (среда, 5 март, 21:30 часот) и на веб-страницата на Радио Бугарија.

Фото: БНР