Последните денови на цар Борис III: Смртта што ја промени судбината на Бугарија

Бугарскиот цар Борис III починал ненадејно на 28 август 1943 година во дворецот во Софија, на 49-годишна возраст. Неговата смрт, која настапила само неколку дена по средбата со Адолф Хитлер во Германија, и натаму е предмет на историски расправи, пишува БГНЕС.

Борис III починал во 16:22 часот по „кратко и тешко боледување“, како што било наведено во официјалното соопштение. Во медицинската документација како причина за смртта биле посочени срцеви и белодробни компликации.

Сомнежите се појавиле уште во првите денови по неговата смрт. По враќањето од Германија, здравствената состојба на царот нагло се влошила. На 26 август дворецот соопштил дека тој е сериозно болен, а следниот ден било објавено дека состојбата му се подобрува. На 28 август царот починал.

Брзиот развој на болеста и сложената политичка состојба довеле до појава на повеќе хипотези, меѓу кои и за можно труење и германска вмешаност. Сепак, не се пронајдени докази што категорично би потврдиле дека Борис III бил убиен, поради што официјалната медицинска верзија останува дека починал од природна смрт по тешко заболување.

Борис III управувал со Бугарија од 1918 година, во период обележан со последиците од Нејскиот договор, политичка нестабилност, преврати, авторитарно владеење и Втората светска војна.

Во 1941 година Бугарија се приклучила кон Тројниот пакт и влегла во германската сфера на влијание. И покрај притисокот од Берлин, земјата не испратила свои војници на Источниот фронт.

За време на неговото владеење, Бугарија ја вратила Јужна Добруџа со Крајовската спогодба од 1940 година, што придонело Борис III да биде нарекуван „цар Обединител“. Истовремено, неговото владеење било поврзано со ограничување на политичките слободи, сојузот со нацистичка Германија и објавувањето „симболична војна“ на Велика Британија и Соединетите Американски Држави.

По смртта на Борис III, неговиот шестгодишен син Симеон Трновски бил прогласен за цар Симеон II. Поради неговата малолетност, на 9 септември 1943 година за регенти биле избрани кнезот Кирил Преславски, професорот Богдан Филов и генералот Никола Михов.

Само една година подоцна, на 9 септември 1944 година, власта во Бугарија била сменета со преврат. Монархијата опстојувала уште две години, а во 1946 година била укината и малолетниот Симеон II ја напуштил земјата.

По поклонението во Софија, Борис III бил погребан во Рилскиот манастир. По воспоставувањето на комунистичката власт неговите останки биле извадени од гробот и преместени, а нивната понатамошна судбина останала неразјаснета.

Смртта на Борис III ставила крај на неговото 25-годишно владеење и ја оставила Бугарија со малолетен владетел во еден од најтешките периоди од нејзината современа историја.