Проф. Вихрен Бузов: Ситуацијата на Балканот е повеќе од опасна
“Јас ќе ја дефинирам ситуацијата во Западен Балкан, а особено во Косово, чија државност не е признаена од половината земји во Обединетите нации, како повеќе од опасна. Проектот Голема Албанија е еден од најактивно развиените националистички проекти на Балканот од 1990-тите.
Воен конфликт може да се појави како опасност и дури актуелна закана по две линии – од замрзнатите конфликти во Западен Балкан или од ескалацијата во Црното Море, испровоцирана од воените бродови и ѕвечкањето со оружје таму. Бугарија нема потенцијал за лидер на Балканот, бидејќи лидерството сега се спроведува од страна на САД. “Ова го изјави во интервју за бугарскиот портал „Факти“ експертот за национална безбедност и професор на ВТУ” Св. Кирил и Методиј “професор Вихрен Бузов.
Во последниве денови, се појавија нови повици за обединување на Косово и Албанија, што го поттикна незадоволството на Србија. Дали мислите дека по таа провокација, ситуацијата во регионот ќе почне да ескалира?
“Јас ќе ја дефинирам ситуацијата во Западен Балкан, а особено во Косово, чија државност не е признаена од половината земји во Обединетите нации, како повеќе од опасна. Проектот Голема Албанија е еден од најактивно развиените националистички проекти на Балканот од 1990-тите.
На него се спротивстават и други националистички проекти – српскиот со идејата за распаѓање на Босна и Херцеговина и пристапување на Р. Српска кон Србија, грчкиот национализам, а тука секако е и романската идеја за обединување со Молдавија.
Воопшто изборот на Балканот се сведува меѓу враќање кон крајот на 19 и почетокот на 20 век или нормален развој, што треба да се потпре на здравите сили во регионот.
А тоа се членовите на ЕУ – Бугарија, Романија, Грција, кои можат да станат основа на едно балканско обединување по моделот на Вишеградската четворка, и да се обидат да ги постават поостро нашите проблеми – да се запре илегалната миграција, да се решат замрзнатите конфликти, за да се добие вистински пристап до придобивките од интеграцијата во ЕУ. Ние можеме да ја поврземе и Турција со овој проект, бидејќи таа не престана да конвергенција со ЕУ и не ја напушти интеграцијата.
Имаше неколку сериозни проблеми во последните неколку недели на Балканот. Разговорите меѓу Косово и Србија се комплицирани. Во истото време Турција и Грција буквално си упатија закани за агресија по судирот на два брода во спорните области на Имиа и Кардак. Дали Грција има тешкотии во решавањето на прашањето за името на Македонија?
Позицијата на Грција за Македонија и нејзиното име не може да се надмине со притисок. И нема српски политичар кој ќе се согласи да ја признае состојбата на Косово. Суперсилите и ЕУ не се во можност да го разберат судбоносниот карактер на овие околности. Може да се зборува за голема неподготвеност на грчките политичари, кои откако турскиот претседател побара почитување на правата на муслиманското малцинство во Грција, не преземаа ништо.
Дали постојат услови за воен конфликт на Балканот?
Воен конфликт може да се појави како опасност и дури актуелна закана по две линии – од замрзнатите конфликти во Западен Балкан или од ескалација во Црното Море, испровоцирана од воените бродови и ѕвечкањето со оружје таму. Повторувам дека рецептот е во создавање на сојуз на балканските држави кои е време да побараат да бидат не објект, а субјект на политиката во заштита на своите интереси.
Бугарија покажа намери дека сака да биде лидер на Балканот. Како треба да реагира нашата земја во една таква сложена ситуација околу себе и отворено да заземе страна во овие конфликти?
Ние не треба да заземаме страни во замрзнатите конфликти, туку да работиме за нивно разрешување. Немаме потенцијал за лидер на Балканот, бидејќи сега со регионот раководат САД.
Веќе сè повеќе се зборува за тоа дека ЕУ е отворена за членството на земјите од Западен Балкан. Дали ова е универзално решение за конфликтите во регионот?
Сметам дека ветувањето за реализација на овие проекти во 2025 година сега се користи по примерот на ветувањето Аљаска да и се врати на Русија по 100 години, рокот истече во 1999 година и ништо не се случи. Си мислам дека и да дојде оваа година и ќе има уште одложувања. И ова не е само поради нерешените конфликти, но и поради фактот дека многу џихадисти слободно се шетаат на ова подрачје. Пореална е можноста да овие земји да влезат во НАТО, за да се избегне распадот на Босна и Херцеговина и можна интервенција на Русија во овој конфликт на страната на Србите.
