„Само оваа љубов“ и „Само оваа Бугарија“ – две нови книги на Елка Нјаголова

Поетесата Елка Нјаголова во Централниот воен клуб во Софија ги претстави своите две нови книги „Само оваа љубов“ и „Само оваа Бугарија“. За нејзиното творештво зборуваа поетите Бојан Ангелов, Надја Попова и Иван Есенски. Поетесата Надја Попова кажа многу убави зборови: „Елка Нјаголова поседува креативен карактер со ранливост на снегулка и цврстина на дијамант“. А актерката Милена Червенкова прочита честитка од претседателот на Републиката, Румен Радев.

Елка Нјаголова има дарба да биде во епицентарот на поетскиот земјотрес. Таа не се плаши да биде внатре во приказната, наместо да ги насочува нејзините битки со заборав од безбедно растојание. Да ја води својата коњаница против инвазии и навреди, против негирање и предавство. И ова не е поза или привремен ентузијазам – ова е судбина. Судбина на еден поет.

Среќниот почеток на нејзиниот творечки пат започна во блажените години, кога се поставуваше денешниот меридијан на нашата извонредна литература и се создаваше нашиот поетски нов јазик. Тоа, пак, роди нови изразни слоеви на нашиот литературен говор – продолжи, во досега невидени размери, изградбата на вербалниот автопат меѓу различните духовни епохи на Бугарија. Оваа исконска неделивост е она што книжевните научници го нарекуваат „континуитет на традицијата“. Не знам колку е сеопфатна формулацијата, но книгата за која ќе зборувам е токму таков пример и за традиција и за континуитет. И секако – за истрајниот талент на Елка Нјаголова, отпорен на ефемерни моди и привремени искушенија.  – пишува Иван Есенски, рецензент на нејзината книга „Само оваа Бугарија“.

ТАА ЉУБОВ 

Таква Љубов веќе нема, не, нема! Не започнувајте војни за неа. И застани! Нека врне дожд низ затворен прозорец, но само најневин снег, додека двајца се сакаат. И нивните души го наоѓаат своето заедничко тело… И нека се крене белиот чад, нека свети. Да му кажам на светот од Троја до наше време, како мастилото се прави од солзи и темнина. Овде го поправаат универзумот затоа што ги разбираат поетите. И ја исполнуваат душата со Љубов за секој човек! Во оваа безветрна есен, со мирис на чад, исконска осаменост, гнила врева и печени костени, ќе врзам мало небо во крпа, ќе го гушнам и ќе ги задушам бездушните како болен и куца елен. И се надевам дека ќе најдам траги во оваа парталава есен. Ќе шетам по напуштените улички. И патеките се потрошија. Ќе ѕирнам во неонски букви и темни сенки. Во пристанишните таверни ќе ја барам таа Љубов. И иако не пијам ќе викам: За сите од исто! И мажите околу мене ќе се сетат зошто боли. Ќе се сетат, или знаат: такви љубови нема! Наменија за кратките есени. И тоа е крвав бршлен. Кој вели дека есента е златна? Ова е измама. А мажите виновни талкаат по светските пабови. И судбината ги мами. А само наредбите ги пишува… Веќе знам дека таква Љубов нема. Така, јас само го свиткам крилото, како ранета птица да го свитка. Светот околу нас не е златен, тој е исцениран хаос. Но бршленот е црвен! Јас сум куца елен, чекорам и продолжувам да ја барам Таа љубов, без да знам каде одам… 

Елка Нјаголова 

Димитрина Ќуркчиева ја покани поетесата Елка Нјаголова на „Артефир“ по премиерата на нејзините книги „Само оваа љубов“ и „Само оваа Бугарија“.

Фото: БНР