Стево „Коминтерна“ си ја кажа маката- закана е вистинската историја и истата не треба да биде дозволена дури со цената на репресии

Пишува: Методи Преспански/ Струмски

Листа со имиња на лица, вклучително и бугарски европратеници, политичари и граѓани, на кои нема да им биде дозволено да присуствуваат на 04.02.2023 година за чествувањето на годишнината од раѓањето на големиот бугарски револуционер Гоце Делчев во Скопје – ваков сталинистички предлог даде македонскиот претседател Стево Пендаровски по свикувањето на Советот за безбедност од негова страна. Не случајно наречен „Коминтерна“, овој висок претставник на властите во Скопје си дозволи да бара ограничување на демократијата и билатералните односи велејќи:

„На еден европратеник од Бугарија и на неколку други лица од Бугарија да им биде забранет влез во земјата, поради нивните претходни и тековни дејствија против Северна Македонија. Доколку овие лица сакаат да влезат во земјата – не треба да им се дозволи пристап, а ако веќе се во земјата – треба да им се одбие престојот и да бидат прогласени за персона нон грата. Ако на 4 февруари не реагираме така, како што би реагирала секоја сериозна земја, постои ризик да дојдат многу луѓе со лоши намери кон Македонија и Македонците“.

Очигледно според Стево „Коминтерната“ луѓето кои ја кажуваат вистината се „со лоши намери“

Според него, сите оние кои сакаат да ѝ помогнат на РСМ да ги исфрли југокомунистичките заблуди со изнесување на објективните факти од нашето минато или дури се осмелуваат да разговараат за нашата заедничка историја, се опасни за Северна Македонија и нејзините граѓани.
Вака македонистите конечно се опуштија и го плукаат камчето – вистинската, објективна историја е закана и не смее да се дозволи, по цена на се – репресии, забрани, монтирани судски процеси, палење и пукање во културни клубови, тепања како она на охриѓанецот Христијан Пендиков. Но, тоа е закана не за обичните луѓе таму, туку за државотворната идеологија на македонизмот, наследена од тоталитарниот режим на Титова Југославија, и за моќната елита на оваа млада земја, која управува со неа и владее со умовите и срцата на граѓаните на РС Македонија, токму благодарение на оваа темна доктрина. Тоа е закана за оваа доктрина затоа што е врз основа на негирањето на бугарската историја и бугарската природа на голем дел од населението на Македонија пред доаѓањето на комунистите, како и влевањето омраза против Бугарија и Бугарите – и во минатото и денес.

Патем, од истата причина и навидум елементарното барање да се вклучат македонските Бугари во уставот на РСМ , од чие спроведување панично бегаат и го одложуваат е огромна закана за македонизмот- затоа што според оваа иста доктрина, нема и никогаш немало локални Бугари во Македонија, а Македонците се сосема посебен народ кој нема врска со Бугарите.

Па, имаме лоша вест за Стево „Коминтерната“ – Бугари имало и ќе има, а неговиот срамен чин сега ќе и стане познат на цела Европа. Целата Европска Унија конечно ќе разбере дека владеачката елита во Скопје не сака да им дозволи на бугарските граѓани да му оддадат почит на историска личност која згора на се, бил Бугарин како нив – Гоце Делчев!

Трагикомедијата е полна со тоа што не само сите роднини, соработници и пријатели на големиот Гоце Делчев, не само купиштата документи од ерата и мнозинството историчари недвосмислено ја потврдуваат неговата етничка припадност, туку и самиот Стево Пендаровски ја призна оваа вистина, јавно, во негово телевизиско интервју од 21.6.2019 година Веројатно некој би рекол дека ова е знак на шизофренија. Кој знае, можеби тоа е намерно – можеби тој смета дека во одреден момент ќе мора да се изјасни за лудило за да избегне одмазда од неговите сонародници, кои биле лажени долги години?

Конечно, ќе завршиме со другиот бисер на Стево „Коминтерна“ Пендаровски, изговорен за време на пресот, упатен до шефот на бугарската дипломатија Милков. Притиснат од околностите и новинарските прашања, заситен од сопствената морална деградација, Стево уште еднаш ја повлече стариот југословенска опорка за „младинците од Ваташа“ и му се обрати на бугарскиот министер:

„Во Македонија се враќа традицијата на колење, пукање и насилство. Оваа констатација може да биде точна ако се однесува на периодот 1941-1944 година. Кога техничкиот министер за надворешни работи ќе има време, може да прошета до Ваташа, да види дел од оваа традиција“.

Да, донекаде е разбирливо (и комично!) кога македонистите ќе снемаат аргументи, очајнички прибегнуваат кон ова евтина манипулација од типот whataboutism

Сепак, одвраќањето не е секогаш добра техника. Затоа, во згодна прилика, нека ги праша некој Пендаровски, Ковачевски и останатите владетели на поранешната комунистичка партија (а сега СДСМ) зошто продолжуваат да молчат за другиот трагичен и далеку покрвав погром во историјата на оваа иста село Ваташа, имено убиството на 40 Бугари од страна на Србите за време на Тиквешкото востание? Зошто молчат за Дебарското востание и за другите ѕверства и насилства извршени за време на српската окупација, кои срамежливо и понатаму го нарекуваат „период меѓу двете светски војни“? Зошто молчат за „крвавиот Божиќ“ и илјадниците убиени без судење и казна во 1945 година, за репресираните, испратените во комунистичките концентрациони логори или садистички убиените луѓе, само затоа што биле Бугари? Зошто овие теми ги нема во учебниците и медиумите во PCM?

Прашањата се реторички и не очекуваме одговор од Стево, но сепак имаме лоша вест за него и останатите Македонци – благодарение на напорите на бугарските политичари и дипломати, условот за откривање досиејата и архивите на злосторничката југословенска државна безбедност УДБА е дел од преговарачката рамка за пристапување во ЕУ. Значи, вистината за комунистичките злосторства, како и целиот процес на насилно создавање на новата македонска нација и јазик, извршени преку масовен терор и репресија врз сите оние кои отворено ја декларираа својата бугарска припадност, исто така наскоро ќе излезе пред белиот свет.
И тоа ќе биде свет во кој едноставно нема да има место за македонизмот.