Ветото ќе падне тогаш, кога во РС Македонија ќе исчезнат омразата и тоталитарната идеологија

//

Пишува: Георги Пашкулев, главен уредник на БГНЕС

Неподготвеноста на властите во Република Македонија да вложат макар и минимални напори за европски односи со Бугарија практично ја уништува секоја надеж за почеток на преговорите за членство во ЕУ.

И покрај аматерскиот оптимизам на Кирил Петков дека ќе има први резултати во јануари, денес 4 месеци подоцна, не е решено ниту едно важно прашање што доведе до ветото: РСМ нема намера да се откаже од југословенските претензии за малцинство кај нас. Скопје нема намера да го почитува Договорот за пријателство во однос на јазичната клаузула, а камоли работата на историската комисија. Таму работите се замрзнати на нивото од 2019 година.

Со доаѓањето на власт на Кирил Петков нагло се зголеми институционалната антибугарска пропаганда во РСМ. И покрај јавните повици на евроамбасадорот Дејвид Гир до политичарите во Скопје да не го споредуваат односот на Бугарија кон РС Македонија со односот на Русија кон Украина, локалните политичари продолжуваат да лиферуваат такви тврдења.



Дури и за најнеобразованите во бугарско-македонските односи, е јасно дека власта и опозицијата во РС Македонија дејствуваат целосно синхронизирано и ја координираат секоја своја клевета против Бугарија. Властите и опозицијата продолжуваат да ги трујат душите на сопствените граѓани со лагата дека некој сака да им го одземе идентитетот и јазикот. Но, истите тие луѓе го прават и најголемото богохулење – ја менуваат етничката припадност на мртвите. Секојдневно сме сведоци како луѓето, оперирани од секакви човечки скрупули, објаснуваат зошто и поради која причина „македонските џинови“ се декларирале како Бугари. Џинови, а неписмени?!

Ова не е фалсификат, ова е криминал и за ова нема место во ЕУ. Во ЕУ нема место за државната идеологија на омраза кон Бугарите. Во ЕУ нема место за руско-српски геополитички проект. Во оваа состојба на нашите односи, ниту незнаењето на Кирил Петков, ниту цинизмот на Даниел Лорер или агресивноста на нивниот гуру, нема да доведат до укинување на ветото. Димитар Ковачевски и Бујар Османи ги следат стапките на Никола Димитров и Радмила Шекеринска. Крајот е претскажан. За жал, PC Mакедонија изгуби уште една година. Надежите беа големи за време на германското, словенечкото и сега француското претседателство. Заслепени од стравот дека лагата ќе пропадне, властите во Скопје се потпираа на омразата и веруваа дека таа ќе надвладее над подадената рака за пријателство. Прекршувањето на правата на Бугарите драматично ја внесе РС Македонија во антиевропскиот свет.

Крајно време е Скопје да застане и достоинствено да ги брани своите, а не туѓите интереси и проекти.



Претходна статија

Нова демонстрација во Софија во поддршка на Украина: Ние не сме неутрални!

Следна статија

Руската врска за европска Македонија- Разузнавањето како непокор (2)

Најново од Истакнато