(Видео) Џејмс Баучер- верниот пријател на Бугарија во вечен мир покрај Рилскиот манастир

Малкумина денес знаат каде се наоѓа гробот на ирскиот новинар Џејмс Баучер и колку неговиот животен пат бил поврзан со историјата на Бугарија.

„Веројатно тој беше најверниот и најнепоколеблив пријател што некогаш бугарскиот народ го имал.“ Со овие зборови еден од најугледните британски весници, The Times, му оддаде почит на својот долгогодишен балкански дописник и искрен поддржувач на бугарската кауза. Малку странци оставиле толку длабока трага во историјата и колективната меморија на Бугарија како овој Ирец со необична судбина, пишува БГНЕС.

Од Лимерик до Балканот

Роден во декември 1850 година во округот Лимерик, Ирска, Баучер се здобива со солидно образование по класични науки – најпрво во Тринити колеџот во Даблин, а потоа и во Кембриџ. На почетокот се интересирал од право и музика, но проблем со слухот го насочува кон пишаното слово. Предавал во Итoн, но неговите текстови брзо привлекле внимание на уредниците на The Times, кои му ја доверуваат мисијата да известува за настаните во Југоисточна Европа.

Софија – неговиот дом

Во 1892 година Баучер се преселува во Софија. Изборот не бил случаен – тогаш Бугарија била центар на бурните процеси на Балканот. Ирецот останува во Софија до 1915 година, не само како набљудувач, туку и како активен коментатор и поддржувач на обединувањето на Македонските Бугари и на бугарската кауза пред европската јавност.

Неговата љубов кон земјата не се ограничувала само на публицистиката. Баучер станал дел од животот на обичните луѓе – носел народна носија, играл р’ченица, се хранел како нив, го зборувал јазикот. Познатата слика „Р’ченица“ на Иван Мрквичка, на која е прикажан и самиот Баучер, е силен симбол на неговата интеграција и искрена наклонетост кон бугарскиот дух.

Гласот на Бугарија пред светот

Неговите репортажи претставувале уникатен извор на информации за случувањата на Балканот. Во нив Баучер не само што известувал, туку и отворено заземал страна во одбрана на правдата. Се восхитувал на напорите на Бугарите по Берлинскиот договор, на нивната упорност, на трагичните загуби и херојските обиди за национално обединување. Но, исто така, не се двоумел да критикува кога сметал дека има морални или политички пропусти, како на пример при убиството на Стефан Стамболов.

Особено активно ја поддржувал бугарската кауза во Македонија. Неговите статии често ги опишувале битките, прогонот и страдањата, обидувајќи се да им ја прикаже вистинската состојба на западните читатели.

Завет и признателност

Со влезот на Бугарија во Првата светска војна, Баучер ја напушта земјата. Сепак, до крајот на животот останува нејзин убеден бранител. Ги критикувал тешките клаузули на Нојскиот договор и продолжувал да објавува текстови во кои бара објективен поглед кон регионот и судбината на Бугарите.

Умира во 1920 година, а според својата желба е погребан крај Рилскиот манастир – свето место кое длабоко го почитувал. Неговиот гроб и денес е симбол на благодарност од бугарскиот народ. По него е именуван врв во планината Рила, а во Софија е поставен негов споменик и меморијална плоча.