(Видео) Тертична: Од Гладоморот до денешната војна – светот мора да ја разбере природата на рускиот империјализам

Културното наследство се уништува, а ударите врз енергетската инфраструктура имаат за цел да ја скршат волјата на украинскиот народ – ова е продолжение на империјалната политика што стои и зад Гладоморот.

Ова го изјави во интервју за БГНЕС Ана Тертична, заменик-амбасадор на Украина во Бугарија, доктор по историја и балканист.

Ана Тертична: „Откако Украина ја обнови својата независност и доби можност да ја истражува сопствената историја и да ја открива вистината за злосторствата на комунистичкиот режим, секоја четврта сабота во ноември стана посебен ден за Украинците. Тоа е Ден на жалоста за сите загинати за време на Големиот глад – Гладоморот од 1932–1933 година. Тогаш, како резултат на злосторничката сталинистичка политика, во маченичка смрт загинале до десет милиони Украинци, како и претставници на други народи што живееле на територијата на Украина.

Ова не било последица на недостиг на жетва или еколошки услови – гладот е вештачки создаден за да се скрши волјата на украинскиот селанец, кој до тој момент бил сопственик на својата земја. Идејата била земјоделството да биде потчинето на советскиот модел што ја обслужувал индустријализацијата на СССР. Најжестоките мерки биле применети во регионите каде што слободољубиви Украинци се спротивставувале на експропријацијата и национализацијата – таму на семејствата им било одземано и последното парче леб, дури и од рацете на децата.“

Јас самата за Гладоморот дознав од мојата баба дури по перестројката. Како дете не разбирав целосно за што ми зборува, а и таа самата не ја знаела целата вистина. Раскажуваше колку роднини загинале, како и тоа дека нејзината мајка едвај преживеала. Само благодарение на работата во шумско стопанство добивала по сто грама леб дневно за себе и за трите деца. Замислете што значи тоа – да живееш врз најплодната земја, да имаш жетва, но таа да ти биде одземена од комунистичката власт.

БГНЕС: Откривањето на вистината за овие злосторства по стекнувањето на независноста на Украина помага ли Европа подобро да го разбере она што се случува денес, во контекст на руската агресија?

Ана Тертична: Секако. Велат дека историјата не нè учи на ништо, но ние сме должни да ја изучуваме за да разбереме што било применувано во минатото и да можеме да им се спротивставуваме на злосторничките режими. Денес во Украина повторно се применуваат геноцидни дејствија: уништување на цивилната инфраструктура, терор преку студ – гледаме како секоја есен и зима Русија ги засилува ударите врз енергетската инфраструктура. Постои и масовно киднапирање украински деца – речиси 20.000 од окупираните територии се однесени во Русија, каде што им се менува идентитетот.

На окупираните територии им се забранува на националните малцинства да го зачуваат својот јазик и својата култура, се затвораат училишта, се палат книги, се уништуваат илјадници објекти од културното наследство – библиотеки, музеи, домови на култура, театри. Сето тоа е насочено кон бришење на идентитетот на еден народ. Оваа политика, со длабоки имперски корени, се применува со векови.

Преку сериозна информативна кампања од 1991 година наваму, му раскажуваме на светот за овие злосторства за да може меѓународната демократска заедница да ја разбере природата на рускиот империализам и начинот на кој тој се возобновува денес – во кремлскиот рашизам, за чијшто криминал дознаваме секој ден.

БГНЕС: Што би значело едно мировно спогодување за Украина, составено целосно според барањата на Руската Федерација, без да се земат предвид позицијата на Украина и на нејзиниот народ?

Ана Тертична: На сите наши партнери им е јасно дека Украина најмногу од сите посакува мир – уште од првиот ден на руската агресија во 2014 година. Нема луѓе што го посакуваат мирот повеќе од Украинците, кои речиси четири години живеат во жешката фаза на војната и минуваат низ ужаси и страдања. Но, и покрај сè, Украинците нема да отстапат од меѓународното право, од сопствените територии, од заштитата на суверенитетот и правото да живеат во својата држава и да ја градат како демократска, како дел од европското и евроатлантското семејство.

Во тоа сме целосно обединети со Европската унија. Високо ги цениме напорите на нашите меѓународни партнери и веруваме дека решението ќе биде најдено заедно – преку примена на поголем притисок врз државата-агресор.