Во Софија беа одбележани 114 години од смртта на големиот бугарски преродбеник Кузман Шапкарев
„Мојот дедо – Лубомир, чие име го носам, секогаш го истакнувал патриотизмот и борбата на Кузман Шапкарев за зачувување на бугарштината. Ова за БГНЕС го изјави Љубомир Талев, правнук на големиот деец на бугарската преродба во Македонија, Кузман Шапкарев.
Вчера во Софија беа одбележани 114 години од смртта на големиот бугарски преродбеник и фолклорист од Македонија Кузман Шапкарев.
Лубомир Талев објасни дека сеќавањата за Кузман Шапкарев допреле до него од приказните на неговиот дедо – Лубомир Шапкарев, кој е син на најмладиот син на Кузман Шапкарев – Иван.
„Сум слушал многу за дедо Кузман, за животот во Македонија и за неговото дело. Од дедо ми за прв пат ги слушнав зборовите на Кузман Шапкарев: „Ние, Словените во Македонија, сме Бугари и сакаме да останеме такви“, како и неговите последни зборови на смртната постела, кои се сведоштво за сите нас: „Мили мои, заштитете го бугарскиот јазик во Македонија“, вели правнукот, сеќавајќи се на последните зборови на преродбеникот.
Почит кон ликот и делото на Кузман Шапкарев оддаде и Димитар Антов, општински советник од групата Патриоти за Софија.
„Тој е еден од револуционерите кои се бореле за ослободување на Македонија, заедно со Гоце Делчев и другите народни херои. За да бидеме доследни на делото на луѓето како Кузман Шапкарев, мора да продолжиме да зборуваме што е Македонија за нас. Македонската држава е наше дете, кое нашите непријатели го воспитуваат да не мрази. Мора да бидеме селективни во критиките кон Македонците, бидејќи за тоа што се тие сме виновни ние, родителите. Затоа мораме да си ја чуваме историјата, не се согласуваме со тоа што Србите и го кажуваат на Македонија, дури ни со руското влијание во РСМ, но мора да имаме трпение со македонската земја, бидејќи таа е наша крв“, изјави Димитар Антов по што положи цвеќе пред спомен плочата на Кузман Шапкарев.
Кузман Шапкарев е роден во градот Охрид на 1 февруари 1834 година. Работел како учител по грчки и бугарски јазик во Струга, Охрид, Прилеп, Кукуш и Битола, по што ја основал машката и женската гимназија во Охрид. Шапкарев одржува кореспонденција со Егзархијата и ги поддржувал напорите за испраќање бугарски епископи во Македонија. Има многу познати дела, меѓу нив и збирката „Бугарски народни песни“, која содржи 1300 песни, 280 бајки, описи на народните обичаи и облека, а во предговорот, во првиот дел се вели дека: …богатството на бугарските песни во Македонија е неисцрпна, а поединецот во селата и помалите градови е извор не само на песните, туку и на секакви народни мисли, анегдоти, поговорки, гатанки, игри, обичаи, суеверија. итн., кои заедно го оцртуваат народниот начин на живеење, а најзначајно ја карактеризираат и одредуваат националноста на населението, од каде што се наоѓаат“.
