За прогонот врз книги и научници

Пишува: Иван Николов, КИЦ Босилеград за БГНЕС

Зарем не е чудно што српските цариници во последно време непогрешливо ја наоѓаат секоја бугарска книга во секој автомобил што ја минува границата на „Рибарци“ на пат кон КИЦ „Босилеград“? Дали ова се должи на некоја особено развиена царинска интуиција или на претходно поднесени информации добиени со специјални разузнавачки средства од незаконски прислушувани разговори?

Само во последните три месеци цариниците предизвикаа три скандали кои точно ја отсликуваат долгогодишната, сурова и цинична политика на Србија кон сопствените граѓани со бугарско потекло, но и кон европскиот сосед Бугарија. И не само ова. Тие ги покажуваат намерите на модерна Србија, која го расчистува патот кон својот „српски свет“, во кој нема место за другите етникуми и особено за слободномислечките граѓани без разлика на етничката припадност.

Да се ​​потсетиме. На митскиот српски Видовден, на 28 јуни, српските царински органи не им дозволија влез во Србија на Лина и Јана Гергови, кустоси во Институтот за етнологија и фолклор при Бугарската академија на науките, поради две изложби на фото документарни филмови. Еден со фотографии и документи ги прикажува злосторствата на разбојничката чета на Коста Пеќанац врз цивилното бугарско население во Босилеград и околните села на 15-16 мај 1917 година.

Само неколку дена подоцна, на 2 јули, Бојчо Димитров, неговата сопруга Александра и нивните две петгодишни деца на враќање од Софија добија пет часа притвор поради 53 примероци од книгата „Елегија за Краиштето“ на Едвин Сугарев. , наменети за премиерата на книгата во ЦИЦ „Босилеград“. Никакви објаснувања не помагаат и Бојчо е принуден да ги врати книгите во Бугарија.

На 9 август и Александар Димитров беше приведен за три точки од истиот наслов. И вербално е принуден да ги врати книгите во Бугарија, инсистира да му издадат акт со кој се враќаат или одземаат книгите и на крајот по пет часа пребарување на автомобилот и расправии успева да се избори со началникот на царината да му издаде акт со кој се бара да ги врати книгите во Бугарија во рок од 72 часа.

Некако остана надвор од видот на новинарите дека покрај 3-те книги на Едвин Сугарев, му се земени уште 4 книги, од кои три тома од збирката „Судбината на Бугарите во Западните покраини“ – издание на Граѓанскиот Комитетот Западни покраини и збирката „Актерски откритија“, пронајдени во автомобилот на Александар. Така, значително е зголемен списокот на бугарски книги, кои се непожелни во Србија. Целта се главно книги и материјали кои опишуваат неласкави настани од историјата на Бугарите во Србија или ја изложуваат и осудуваат суштината на великосрпската националистичка идеологија, која го загрозува не само бугарското малцинство, туку и српско-бугарските односи, мирот во Балканот и членството на Србија во ЕУ.

Книгата на Едвин Сугарев „Елегија за Краиштето“, трите тома од збирката „Судбината на Бугарите во Западните покраини“, фото-документарната изложба „Погромот во Босилеградско на 15-16 мај 1917 година“. и книгата со истиот наслов на доц. д-р Ангел Џонев, ја опишуваат историската и современата драма на Бугарите во западната периферија, во која тие се подложени на сурова асимилаторска политика за србизација и депопулација на бугарските државни територии окупирани по Нојскиот договор.

Ако овие книги ја нервираат современата српска владејачка елита, тие едноставно можат да направат список на забранети книги. Ова точно ќе одговара на разбирањето на сегашните српски управници и ќе се избегнат немилите сцени на границата, во кои цариниците не можат да ги гледаат луѓето во очи.

Целиот напис на Иван Николов прочитајте го во БГНЕС.