114 години од победата на бугарската армија кај Лулебургас и Бунархисар
Од 28 октомври до 2 ноември 1912 година, за време на Првата балканска војна, Бугарската армија водела една од најголемите и најкрвавите битки против Османлиската Империја. Победата кај Лулебургас и Бунархисар ги принудила османлиските сили да се повлечат кон Чаталџанската одбранбена линија пред Цариград, пишува Армимедија.
По претходниот успех кај Лозенград, бугарските сили го продолжиле напредувањето во Источна Тракија. Османлиската команда организирала нова одбранбена линија во реонот на Лулебургас и Бунархисар, каде што распоредила значителни сили за да го запре бугарското напредување.
Главниот товар на операцијата го понеле Првата и Третата бугарска армија. Третата армија, под команда на генерал-полковник Радко Димитриев, на 28 октомври стигнала до османлиските позиции, а во борбите учествувале 4. Преславска, 5. Дунавска и 6. Бдинска пешадиска дивизија. Во операцијата била вклучена и Првата армија, командувана од генерал-полковник Васил Кутинчев.
Уште на првиот ден, 6. Бдинска пешадиска дивизија го зазела Лулебургас. Борбите, сепак, продолжиле со голем интензитет и во следните денови, при што бугарските сили постепено ги потиснувале османлиските единици од нивните позиции.
На 1 ноември во нападите поактивно се вклучиле и силите на Првата армија. Под засилен притисок, во ноќта кон 2 ноември османлиската војска започнала општо повлекување кон Чаталџанската линија.
Според објавени историски податоци, бугарските загуби изнесувале околу 20.000 загинати и ранети, при што точните бројки се разликуваат зависно од изворите и начинот на евидентирање. Тешки загуби претрпела и османлиската војска, која оставила и заробеници, оружје и воена опрема.
По повлекувањето од Лулебургас и Бунархисар, османлиските сили се утврдиле на Чаталџанската одбранбена линија. Бугарската армија не успеала веднаш да го продолжи гонењето, што му овозможило на противникот да се прегрупира и да организира нова одбрана.
Победата кај Лулебургас и Бунархисар претставувала голем воен успех за Бугарија, но не значела крај на борбите. Веќе во ноември 1912 година следувала Чаталџанската операција, како ново големо воено соочување во Првата балканска војна.
