На Европа и требаат бугарски дипломати, а не неспособници
Пишува: Георги Пашкулев/БГНЕС
Бугарија и Европската унија влегуваат во нов период на нивниот развој, во кој улогата на дипломатијата ќе игра се поважна улога во позадината на тешките конфликти кои беснеат на нашите граници. Поради оваа причина, на Софија и се потребни искусни дипломати кои ќе ги штитат нејзините интереси во клучните точки за нас, какви несомнено се главните градови на балканските држави и некои водечки западноевропски сили.
Приоритетите на бугарската надворешна политика беа наведени во 1997-1998 г. и беа доследно имплементирани со нашето пристапување во НАТО во 2004. и нашиот пристап во ЕУ во 2007 година.
Во периодот по 1997 година Софија водеше политика синхронизирана со интересите на ЕУ. Нашата земја ниту еднаш не застанала на погрешната страна на историјата – не се здружила со воените злосторници, како што се режимите што владееја со Србија во поголемиот дел од модерниот период, ниту ги поддржа етничките чистења што ги иницираа во Косово и Сребреница, како и обидите да ги оправдаат минатата година. За разлика од Белград и Атина, ние секогаш сме го почитувале целосниот територијален суверенитет на РС Македонија.
Освен тоа, за време на претседавањето со ЕУ, Софија направи многу за да ја врати темата за проширувањето на ЕУ со земјите од Западен Балкан на агендата на Унијата, а некои од нив кои ги исполнуваат условите на Брисел веќе преговараат за членство. Другите мора да ги спроведат неопходните реформи и да ги почитуваат принципите на добрососедство доколку сакаат да станат дел од најуспешната економска и политичка унија на Стариот континент. Софија со своето претседавање им ја даде оваа можност, сега се зависи од нивната волја за реформи.
Бугарија, исто така, не дозволи кинески инвестиции во клучните сектори како што се транспортот и телекомуникациите, и покрај примамливите понуди. Севкупно, можеме да кажеме дека за прв пат во последните 100 години немаме некоректен надворешнополитички потег.
Но, не можеме а да не забележиме дека по нашето претседавање со ЕУ, надворешната политика се најде на втор план, па дури и стана маргинализирана, особено во последните 3-4 години на внатрешно-политички превирања и безвременост. На клучни амбасадорски места не беа поставени само неактивни луѓе, туку и луѓе кои отворено работат против државните интереси. Некои дури си дозволија да не ги почитуваат наредбите од Софија. За некои од нив странското влијание и зависност се непобитни.
Во моментов неколку десетици дипломатски претставништва се празни. Во оваа проблематична ситуација, поединци кои не заслужуваат да бидат наречени амбасадори, сакаат да скокаат од една клучна позиција на друга. Овие лица беа криминално неактивни кога во неколку балкански земји се вртеше агресивна антибугарска политика, што ја загрозуваше нашата стабилност. Токму во овие клучни жешки престолнини на Западниот Балкан таканаречените „дипломати“ се обидуваат да станат амбасадори. Еден од нив го користи регионот како отскочна даска за повисока функција во Стразбур, и покрај тоа што ја нема потребната компетентност.
Во оваа тешка ситуација, кога во нашата близина се водат војни кои можат да се прошират кон ЕУ, важно е силни и способни поединци да не претставуваат во Западен Балкан и европските институции.
Доколку клучните фигури во Бугарија во моментов – лидерите на политичките партии, Министерството за надворешни работи, претседателот – не успеат правилно да ги проценат ризиците, тие ќе станат првите жртви на злосторствата што ќе ги направат таквите неспособни „дипломати“.
