(Видео) Христо Михајлов: Гоце Делчев е олицетворение на бугарскиот патриотизам

Гоце Делчев го олицетворува бугарскиот патриотизам. Ако не разбираш дека Гоце Делчев е Бугарин, значи не разбираш ниту што е ВМРО, ниту историјата. Илинденскиот апостол треба да ги обединува луѓето во Бугарија и Северна Македонија. Ова го изјави за БГНЕС Христо Михајлов, кој потекнува од познат род од градот Прилеп, чии предци жестоко настрадале во југословенските режими.

Со Христо разговараме по повод 123 години од смртта на големиот бугарски револуционер Гоце Делчев, кој од своите современици бил нарекуван Апостол на слободата за Бугарите во Македонија. По иронија на судбината, на 4 мај умира и југословенскиот диктатор Јосип Броз Тито.

БГНЕС: Гоце Делчев продолжува да биде нарекуван апостол — Илинденскиот апостол, вклучително и од политичарите во Скопје, а во исто време повеќето улици во големите градови во Македонија го носат името на Тито. Зошто доаѓа до оваа неусогласеност?

Христо Михајлов: Парадокс. Во Битола гимназијата, мислам, сè уште се вика „Маршал Тито“. Кога ќе отидете до бугарскиот конзулат — пак така се нарекува. Тие (мислејќи на политичарите во Северна Македонија) не можат или не сакаат да разберат дека Гоце Делчев и Тито немаат ништо заедничко. Гоце Делчев бил бугарски националист. Да му кажеш на Гоце Делчев дека не е Бугарин — главата ќе ти летне. Тој се борел за Бугарија, не за некакви „Македонци“.

Сè е јасно напишано. Заедно со Ѓорче Петров го напишал првиот устав на ВМРО. Што пишува внатре? „Бугари“. Нема „македонци“. Какви македонци? „Северни македонци“ — тоа се празни приказни. Тоа е лицемерие. Тие знаат дека Гоце Делчев е Бугарин. Дури и нивни историчари признаваат — Драги Ѓоргиев рече дека не можат да ја негираат бугарската национална припадност на Гоце Делчев. И никој не може. Ако не разбираш дека Гоце Делчев е Бугарин, значи не разбираш ниту што е ВМРО, ниту историјата. Тој бил чистокрвен Бугарин, се борел за бугарштината овде. Не за Северна Македонија, не за антички Македонци, не за Југословени, уште помалку за Срби. Гоце Делчев е олицетворение на бугарскиот патриотизам.

БГНЕС: Добро, ако ги изземеме луѓето во власта — обичните луѓе кон кого чувствуваат поголема почит? Сепак, зарем апостолот не стои над Тито?

Христо Михајлов: Не е баш така. Луѓето го сакаат Гоце Делчев, но го доживуваат како македонец, дури и како антибугарин. А тоа е апсурд — тој нема ништо заедничко со Тито. Тито бил Хрват, католик, антисрбин — тоа треба да се знае.

Ги слушав српските телевизии овие денови — кога Тито доаѓа на власт во Белград по 1944 година, се убиени над 50 илјади Срби: четници на Дража Михајловиќ, луѓе на Коста Печанац, Милан Недиќ, љотиќевци — соработници на Германците. Педесет илјади луѓе — не пет илјади. Цел еден град како Благоевград. Српските историчари го докажуваат тоа со документи, имиња и презимиња. Тоа е фактички геноцид врз српскиот народ.

БГНЕС: Веќе и српските историчари признаваат дека Гоце Делчев е Бугарин, зошто македонските продолжуваат да негираат?

Христо Михајлов: Во српската историографија никогаш немало проблем со тоа. Уште во времето на Југославија, во Белград имавме роднини. Во учебниците по историја јасно пишуваше. Но тука, во Скопје, за да го заблудат народот, го поврзуваат и со Александар Македонски, и со Гоце Делчев. Целосни глупости. И продолжуваат. До кога? Според мене — додека Европа и Америка не извршат притисок. Инаку им одговара така.

БГНЕС: Дали сметате дека Гоце Делчев треба да ги обединува двата народа?

Христо Михајлов: Да, треба да обединува. Но луѓето треба да бидат свесни дека тој бил Бугарин. А некои тврдат дека се борел против бугарската Егзархија — тоа е целосна глупост.

Зборуваат за Јане Сандански — да, тој извршил тешки дејства, како убиството на Борис Сарафов, но исто така бил Бугарин, не Македонец. Југословенската пропаганда ги користи Гоце Делчев и Јане Сандански за да тврди дека биле „централисти“, додека други биле „врховисти“. Тоа е измислица. Со ваква пропаганда се влијае врз неписменото население.

БГНЕС: За вас лично што симболизира Гоце Делчев?

Христо Михајлов: За мене тој симболизира бугарски патриотизам на највисоко ниво. Се борел населението овде — во Вардарска Македонија и делумно во Егејска Македонија — да остане бугарско. Се борел за бугарското име. Не само тој — Никола Карев, Димо Хаџидимов, Јане Сандански, Ѓорче Петров, Пере Тошев — сите се бореле за бугарската кауза.

Тие биле демократи — верувале дека сите народи треба да имаат еднакви права. Но ми прави впечаток дека кога (овие револуционери – бел.ред.) зборуваат за „другите“, не спомнуваат Срби. Затоа што тука немало Срби. Тие се појавуваат по 1945 година — од економски причини, за работа.

Имало Власи, Турци, Грци. Имам роднини во Битола. Симпатизираат на патријаршијата, но искрено — ВМРО секогаш било бугарско и ќе остане такво. Кој и револуционер да го земеш — лев или десен — сите биле Бугари. Како сега да ги прогласиме за Македонци?

На крај, Христо изјави дека во Северна Македонија има многу интелигентни луѓе кои ја знаат вистината за големиот Делчев и ВМРО.

„Денес, со интернетот и технологијата, можеш да научиш сè. Отвораш српски, грчки извори — насекаде пишува „бугарска организација“.

„Поинтелигентните луѓе го знаат тоа. Разговарав со млади луѓе во Прилеп — знаат англиски, читаат странски извори за Илинденското востание. Имало англиски, француски, грчки, српски, австриски мисионери — сите пишуваат за Бугари“, додаде Михајлов.