Financial Times: Украина ја добива војната, не слушајте што ви велат од Кремљ
Противно на наративот на Кремљ, дека руската армија неуморно напредува на фронтот и ќе го заземе Киев и Лавов ден по ден, дури и такви скептици како Доналд Трамп сфатија во четвртата година од војната дека Украина сега е пореален претендент за победник. Ова го пишува во коментар израелскиот историчар и публицист Јувал Ноа Харари, објавен на страниците на Financial Times, пренесува Фактор.
Тој потсетува дека очигледната цел на севкупната руска инвазија во февруари 2022 година била целосно потчинување на Украина и укинување на нејзиниот државен суверенитет. Денес, меѓутоа, Русија контролира помалку украинска територија отколку во август 2022 година и сè уште не успеала да заземе ниту еден стратешки важен град, како Харков или Киев.
Харари ги споредува огромните загуби на Русија со минималните територијални придобивки со „успесите“ на армиите во Првата светска војна и прави аналогија со американската инвазија на Ирак во 2003 година.
„Повеќе од три години по инвазијата на Ирак во 2003 година, САД беа успеале да заземат само 20 проценти од земјата, претрпувајќи огромни загуби – 1 милион жртви. Дали некој би го сметал тоа за американска победа?“, прашува реторички авторот на статијата.
Харари изјавува дека Русија не може да постигне решителен пробив не само на копно, туку и на море, каде украинските дронови и ракети ги истиснале руските бродови во најоддалечениот достапен залив, а во небото руските авиони се плашат дури и да летаат блиску до фронтовата линија.
За споредба, израелскиот историчар ја цитира 12-дневната војна на Израел против Иран во јуни годинава, кога израелските военовоздухопловни сили воспоставија целосна контрола врз иранското небо за околу 36 часа, без да изгубат ниту еден авион.
Друг важен момент, на кој авторот на публикацијата обрнува внимание: во оваа војна има само еден случај на странска воена интервенција во борбените дејства. И тоа се борците од КНДР. Од друга страна, Украина, иако добива материјална помош од Западот, е принудена да се бори сама во текот на целото време.
Харари се потсетува дека во првите месеци од војната Украина се борела речиси исклучиво со сопствени оружја, затоа што Западот се плашел да даде нешто посериозно од кациги и куршуми. Тој е убеден дека Украина би постигнала целосна воена победа уште во 2022 или 2023 година, ако ја добиела неопходната воена помош пред Русија ударно да ја зголеми армијата и да ја насочи својата економија кон севкупна војна.
Авторот на статијата го критикува Западот за малодушност и неодлучност дури и во ситуации кога се загрозени сопствените граници, како во случајот со руските дронови и авиони што провокативно го нарушуваат воздушниот простор на земји од НАТО.
„Ако Русија ја нападне Европа утре и САД решат да не се вмешаат во борбените дејства, најголемиот воен адут на Европа ќе биде украинската армија. Американската армија исто така има многу да научи од борбеното искуство на Украина и нејзината напредна воена индустрија. Тоа веројатно е една од причините поради кои претседателот Трамп во последно време стана подржувач на Украина. Тој сака да ги поддржува победниците“, заклучува историчарот.
