|

(Фото) Димитар Ѓузелов: Кон големина на бугарската нација

„Бугаринот во Македонија длабоко ја чувствуваше големината на бугарската нација во текот на ослободителната борба. Деноноќно копнееше за Бугарија. Со апостолски оптимизам и во најголеми маки не се заморуваше да дава сè пократки и пократки рокови за доаѓањето на славната бугарска војска во Македонија.Од каде оваа верба во слободата на тој народ на Климент и на цар Самуил, ако не од длабоко вкоренето чувство за големината на бугарската нација?

Тој директно ја почувствува својата нација, тој ја носеше длабоко во душата таа вечна бугарштина и тоа го грееше да верува во историската мисија на својот обединет народ. Со ова историско чувство ние македонските Бугари се наметнавме на настаните и мирно гледавме на иднината која ни се појавуваше како подемот на бугарската нација, како прослава на нашите национални идеали!
Ние верувавме во бугарската слобода, затоа што живеевме со духот на нашата славна историја, затоа што ја почувствувавме целта на бугарскиот национален гениј, затоа што дишевме со пулсот на Аспарух, Самоил и Симеон. Верувавме во супериорноста на бугарската култура, бидејќи на нашиот празник гледавме со апостолскиот поглед на Светите браќа Кирил и Методиј, кои преку нашиот мајчин бугарски јазик го создадоа словенското христијанство! Верувавме во бесмртноста на бугарскиот народ, затоа што бевме инспирирани од херојските дела на ослепениот војвода на Самоил Ивац, изгорениот богомилски апостол Василиј и отруените браќа Миладиновци!



Ние верувавме во создавањето на голема бугарска држава, затоа што изникнавме од земјата која беше посипана со светата крв на славната бугарска војска на нашите цареви – обединувачи! Верувавме во обединување на бугарското племе од Добруџа до Охрид, затоа што, и преку црното српско и грчко ропство, Н. В. Борис III го чувствувавме како наш цар, како цар на сите Бугари, чии портрети тајно ги чувавме во нашите македонски ќелии. ! Со таква сила копнеевме по нашата бугарска држава, со која ја уништивме туѓата држава!

Нè распнаа, нè убиваа, нè влечеа низ занданите, но ние не се поколебавме, затоа што пламенот на бугарската слобода гореше во нашата земја, затоа што сонувавме за големината на бугарската нација, затоа што пеевме песни за бугарскиот заеднички живот!
Ние, македонските Бугари, се боревме, верувавме и очекувавме! Бугарија ја очекувавме како ново раѓање, како раѓање на вечната бугарска слобода. Инстинктивно се залагавме за славење на нашиот национален идеал, за обединување на сите Бугари! Очекувавме затоа што препознавме само една историска реалност – бугарската.
Денес чувствуваме дека дојде време за бугарско величие, за подем на бугарската нација! И гледаме, со чувство на историска одговорност, дека сега е моментот да се создаде големо и трајно бугарско царство!“

Извор: Библиотека Струмски

Слични Објави