Големиот бугарски револуционер Георги С. Раковски за погубната политика на Царска Русија кон Бугарите

Во срцето на секој Бугарин денес има дел од искрена благодарност и почит кон делото и саможртвата на Георги Стојков Раковски (по крштелно име С’би Стојков Попович). Основоположник на организираната национално-револуционерна борба за ослободување на Бугарија, демократ, публицист, новинар, историчар и етнограф, тој е и еден од првите наши преродбеници кој ја согледува злокобната империјална улога на Русија. Неговите публикации на оваа тема, меѓутоа, биле прикривани и инкриминирани во годините на комунизмот. Голем патриот и родољубец, Раковски заслужува почит, бидејќи 205 години по неговото раѓање, неговиот силен карактер, нескршлив дух и неизмерна храброст се достоен пример за однесување.

Faktor.bg ви нуди автентичен извадок од брошурата на Раковски „Преселување во Русија или руската убиствена политика за Бугарите“. Таа е издадена за првпат во 1861 година во Букурешт. Предговорот на второто издание од 1886 година е на Захари Стојанов. Во демократска Бугарија фототипско издание на брошурата излезе дури во 1998 година.

Да се потсетиме што напишал пред толку многу години вистинскиот патриот и родољубец Георги Раковски:

„Руската влада, што досега ги мамеше нашите добродушни Бугари со секакви лукави и лажни ветувања, денес веќе го открива својот превез и јасно ја покажува својата убиствена и злобна политика кон нив. Таа има намера и се труди со сите лукави и безчесни средства да ја разори и опустоши нашата мила Татковина Бугарија и да ја уништи нашата народност, тоа наше скапоцено и свето наследство!

Руската влада на предавнички начин успеала да издејствува ферман од Портата, со кој му се дозволува да ги преселува Бугарите во своите омразни пустелии. Од неа поткупени, некои безчувствителни Бугари скитаат низ сиромашна Бугарија и го мамат простодушниот народ да се пресели во Русија, правејќи му многу лажни и измислени ветувања!

Во видинската сиромашна област овие народоубијци успеале да наговорат и измамат многу семејства, и во Видин се отворила јавна канцеларија каде што одат овие несреќни Бугари да се запишуваат за преселување во Русија, при што им даваат и некакви пари за полесно да ги придобијат, а истовремено лажно ги заплашуваат преку своите поткупеници, наводно од страна на турската власт, дека ако не се преселат во Русија, подоцна ќе бидат насилно преселени во Азија. Лукава лага! Само за да го измамат простодушниот народ да се пресели.

Света должност кон нашата мила Татковина нè обврзува да му откриеме на простодушниот народ што е таа Русија и нејзината мачителска монголска влада, и какви вечни маки ги чекаат ако се излажат и отидат да паднат во нејзините железни канџи. Но пред да дојдеме до оваа тема, потребно е накратко да им покажеме на нашите браќа какви непријателски односи имала уште од старо време со нашите предци и како секогаш се трудела да ги покори, какви злочини им нанела досега како „награда“ и кои се тие што ја покрстиле и ѝ ги дале првите почетоци на образованието.“

Послушајте, браќа Бугари,
а особено вие од Видинската област!

Русите биле еден од најдивите и најварварските народи, како што во најголем дел и до денес останале такви.

Бугарите најнапред ги покрстиле, им дале писменост, Светото писмо и првото образование.

Тоа е познато речиси во целиот свет и нивните учени го признаваат. Но каква благодарност возвратиле тие на Бугарите за тоа добротворство! Еве: го разориле и го завладеале Волжското пространство и целосно ги порусиле тамошните Бугари, наметнувајќи им го насила својот јазик.

До времето на Великиот Симеон, царот бугарски, јужните предели на Русија, кои денес ги нарекуваат Малорусија, биле населени со Бугари, претставувале дел од широкото Бугарско царство, но и тие паднале во руските мачителски раце и денес се целосно порусени. Освен историјата што сведочи за тоа, нивниот јазик, песни и обичаи се уште живи докази. Тие сè уште не прифаќаат да се нарекуваат Руси!

Руското царство, од времето на нивниот кнез Светослав (969–976), започнало да се засилува и отворено да ги напаѓа Бугарите. Тој, Светослав, бил повикан и платен од Бугарите да им помогне против Византијците и против нивниот цар Петар, синот на Симеон. Но, штом влегол во Бугарија, почнал да заробува и да грабежи, па дури посакал и да ја завладее. Затоа оние што го повикале за помош се свртеле против него, го избркале од Бугарија со помош на Византијците, а потоа Бугарите во Јужна Русија, на реката Днепар, ја уништиле целата негова војска и самиот него.

Од времето на Светослав па сè до времето на Великиот Петар, Бугарите немале никакви пријателски односи со Русите. Великиот Петар Први почнал да размислува како да го прошири своето влијание во Бугарија и започнал да прави интриги против Влашко-Богданските кнезови, кои до негово време биле Бугари, особено против Кантемир, молдавскиот кнез. Тој, несреќниот кнез, измамен од руската злоба и лажна политика, бил принуден да го напушти Молдавското кнежевство и да избега во Русија, од каде малку недостасувало да биде предаден на своите непријатели – Турците!“

Од тие времиња, кога почнала да слабее Турција, Русите започнале често да го преминуваат Дунав и да го разоруваат нашето бедно Отечество. Колку пати руските војски го преминувале Дунав, најголеми опустошувања и разурнувања претрпело нашето бедно Отечество.

Од една страна, необузданата тогашна нередовна турска војска запленувала, колела, грабела и поробувала Бугари, а од друга страна, руските војски, уште посурови и понемилосрдни од Турците, ги опустошувале лозјата и нивите, грабеле овци и говеда и ги палеле бугарските градови и села! А кога се враќале, било како победници или поразени, насила одвлекувале по неколку илјади бугарски семејства и ги населувале во своите пространи пустини! Од тие времиња, дури во Харковската губернија се наоѓаат многу поробени Бугари, кои сè уште не го изгубиле целосно својот јазик; тие денес се крепосни робови, кои нивните господари (спахии) си ги продаваат еден на друг како овци и говеда! (…)

Секогаш проклетата Русија, кога имала војна со Турција, ги лажела сиромашните простодушни Бугари дека наводно доаѓа да ги ослободи! Но нејзината цел секогаш била да им го разори милото Отечество и постепено да ги преселува во своите земји. Нејзината злобна политика одамна се препознава и по тоа што во ниту еден договор со Турција не споменала ништо добро за Бугарите, иако имала најдобри можности за тоа. Таа секогаш гледала само на својата политика и се грижела за своите освојувачки планови, како најдобро да ги спроведе во дело.

За тоа, покрај лукавствата, безбожно ја употребувала и православната вера како средство и се користела од побожните и простодушни Бугари, кои во тие времиња гледале на неа како на спасител! Таа особено се спротивставувала, во поново време, и на нашето свето прашање за самостојно духовенство и ги употребила сите лукави средства да го уништи тоа народно барање, за Бугарите да останат повторно под грчко-фанариотско духовно ропство; затоа што знае дека ако Бугарите добијат независно свештенство, веќе нема да ѝ дозволат да го мами и разорува бугарскиот сиромашен народ, како што досега правела и сè уште прави.”

Поклон пред родољубецот, кој согледал колку е опасна и погубна политиката на московците!