Мара Бунева: Затоа што ја сакам мојата татковина!
„Затоа што ја сакам мојата татковина…!
Ова се зборовите кои ги изговорила легендарната млада Бугарка Мара Бунева откако во центарот на Скопје го застрелала еден од најголемите крвници на македонските Бугари, Велимир Прелиќ.
Утрово локални Бугари и претставници на агенцијата БГНЕС положија венец на местото каде што пред 96 години смртно го застрела Прелиќ, српски правен советник на Скопската жупанија, а потоа и самата себе.
Она што го направила 27-годишната девојка, денес го нарекуваме со еден збор – подвиг.
Бесмртен подвиг.
Мара Бунева е родена во Тетово, во семејство на достојни Бугари. Во ВМРО ја привлекол нејзиниот брат. Дипломирала на Софискиот универзитет.
Во Скопје Бунева завршила средно образование, во Солун – стручно училиште за шиење и успеала да се стекне со високо образование на Софискиот универзитет.
Во 1926 година се враќа во Тетово.
Две години претходно – во 1924 година, за правен советник на Големата скопска жупанија бил назначен Велимир Прелиќ – истакнат тиранин, бугарофоб, непријател на сите човекови права и слободи.
Во декември 1927 година во Скопје е одржан судски процес против членовите на Македонската младинска тајна револуционерна организација (ММТРО). Пред судот се исправени 20 бугарски студенти кои за време на судењето биле мачени на крајно варварски начин од страна на обвинителот Велимир Прелич. По наредба на српскиот инквизитор, главите на македонските Бугари биле стегани во менгеме, а им биле скршени и рацете и нозете. Невидените ѕверства, дури и за време на османлиското владеење, не оставиле друг избор, освен ВМРО предводена од Иван Михајлов да му изрече смртна казна на Прелиќ.
Мара Бунева беше избрана да ја изврши смртната казна изречена на Велимир Прелиќ по судскиот процес во Скопје.
За да ја изврши смртната казна, Бунева се зближува со Прелиќ, со што ја добива неговата доверба. Откако го застрелала Прелиќ, таа си пука во градите и се обидува да се фрли во водите на Вардар. Телохранителот на Прелиќ го спречува нејзиниот обид. Мара Бунева и Прелиќ биле пренесени во болница, но и двајцата починале од здобиените рани. На прашањето зошто го убила Прелиќ, таа одговорила – „Поради тортурата што им ја вршел на моите колеги студенти. Затоа што ја сакам мојата татковина“.
Скопјани ги опишуваат српските власти вака – „посурови од Башибозук“. Во тоа време Бугарите во Македонија биле жртви на убиства, агресија, лишување од основни права како гаранција за нивниот живот.
Поклон пред подвигот на Бунева!
